Zindana atılan, güllələnən baş prokurorlarımız...

Oktyabrın 1-də Azərbaycan Prokurorluğunun yaradılmasının 100 illiyi tamam olur. “AzPolitika” mövzunun aktuallığını nəzərə alaraq, təqaüddə olan baş ədliyyə müşaviri, sabiq prokuror Ələmdar Məmmədovun prokurorluğun tarixindən bəhs edən maraqlı məqaləsini təqdim edir:

PROKURORLUĞUN TARİXİNDƏN...

Ələmdar Məmmədov,

Təqaüddə olan baş ədliyyə müşaviri, prokurorluğun fəxri işçisi

Yaxınlarda saytların birində sovet dövründə prokurorluğun yalnız rejimə qulluq etməsi barədə yazını oxuyarkən xeyli təəccübləndim. Sanki Amerikanı kəşf edən və ya velosiped icad edən müəllifin, görünür ki, dövlət və hüquq məsələlərindən xəbəri yoxdur.

Dövlət - cəmiyyət üzərində duran və xüsusi məcburiyyət aparatına malik olub, əhalinin ərazi bölgüsü ilə xarakterizə olunan, sərəncamları bütün əhali üçün ümumi məcburi qüvvəyə malik hakimiyyətin suveren təşkilatıdır. Hüquq isə dövlət tərəfindən müəyyən edilən və sanksiyalaşdırılan, dövlət məcburetməsi ilə təmin olunan ümumi məcburi normalar sistemidir. Bu normaları tətbiq edən qurumlara əvvəllər cəzaverici, sonralar hüquq-mühafizə orqanları deyilirdi. Prokurorluq da digər hüquq-mühafizə orqanları kimi təbii ki, dövlətə xidmət edirdi. Lakin prokurorluq heç vaxt repressiya aparatı olmayıb, repressiyalarda iştirak etməyib və statusuna görə iştirak edə də bilməzdi. Əksinə…

Mən prokurorluğun tarixini yazmaq və yaxud yeni bir söz demək iddiasında deyiləm. Sadəcə olaraq, şüurlu həyatının çox hissəsini bu orqanda keçirən adam kimi bəzi məsələlərə dair fikirlərimi çatdırmaq istəyirəm.

1920-ci ilin aprel ayında bolşevik işğalından sonra ittifaq dövlətinin tərkibində olduğumuzdan 71 il əsasları Moskvada hazırlanan qanunlar və onların tətbiq olunma mexanizmi ilə əlaqədar verilmiş əmr və sərəncamlarla işləmişik. Ona görə də, hesab edirəm ki, Azərbaycan prokurorluğunun tarixini ayrıca, təcrid olunmuş şəkildə öyrəmək düzgün olmazdı.

Sovet dövlətinin qurucusu Lenin 20 may 1922-ci ildə sovetlər qurultayına “İkiqat tabeçilik və qanunçuluq haqqında" məktub göndərir (O, həmin məktubu telefonla Stalinə diqtə etmişdi.). Lenin yazırdı: “Qanunçuluq Kaluqa qanunçuluğu və Kazan qanunçuluğu ola bilməz... Bütün ölkə üçün vahid qanunçuluq olmalıdır”. Lenin həmin məktubunda daha sonra prokurorluğun cəmiyyətdəki yeri və roluna toxunaraq yazırdı: “Prokuror... yerli fərqə baxmayaraq və hər hansı yerli təsirə baxmayaraq, bütün respublikada qanunun həqiqətən bir cür başa düşülməsinə göz qoymalıdır. Prokuror cavabdehdir ki, heç bir yerli hakimiyyət orqanının heç bir qərarı qanuna zidd olmasın və yalnız bu nöqteyi-nəzərdən prokuror hər bir qanunsuz qərara protest etməyə borcludur”.

Marksizmdən yalnız proletariat diktaturasını qəbul edib, bunu “imperializm zəncirinin ən zəif həlqəsi olan” Rusiyada həyata keçirən, “Ağ terrora qarşı qırmızı terror” elan edən, vətəndaş müharibəsində misli görünməmiş qəddarlıqla yadda qalan əmr və göstərişlər verən, “Zəbt edilənləri qarət et!” prinsipini həyat normasına çevirən, yaratdığı Fövqəladə Komissiyaya (ÇK) bütün cəzaverici funksiyaları həvalə edən Leninin bu məktubu hansı zərurətdən irəli gəlirdi? Utopik kommuna yaratmaq məqsədi ilə tətbiq olunan “Hərbi kommunizm” idarəçilik üsulunun iflasa uğradığını görən Lenin və silahdaşları, istəməsələr də “Yeni iqtisadi siyasətə” (NEP) keçməli oldular. Necə deyərlər, “Ərzaq sapalağı” “Ərzaq vergisi” ilə əvəz olundu. Beləliklə, ölkədə çoxukladlı təsərrüfat sistemi formalaşmağa başladı. 1922-ci ilin fevral ayında ÇK ləğv edilir və onun doğranmış səlahiyyətləri əvvəlcə DSİ-nə (QPU), 1923-cü ildən isə Birləşmiş Dövlət Siyasi İdarəsinə (OQPU) həvalə olunur. Məhz belə bir şəraitdə heç bir yerli orqandan asılı olmadan bütün ölkədə qanunların eyni cür başa düşülməsini və dürüst icrasına nəzarəti həyata keçirməli olan prokurorluğun yaranması zərurəti ortaya çıxdı. Lakin Leninin bu arzusu, necə deyərlər, ürəyində qaldı. Prokurorluq sözün əsl mənasında “ümumittifaq nəzarətçisi” ola bilmədi. Məsələ burasındadır ki, bolşeviklər hakimiyyətə gəldikdən az sonra - 1917-ci ilin noyabr ayında XKS-nin “Məhkəmə haqqında” 1 saylı dekreti ilə prokurorluq ləğv edilmişdi və ədalət mühakiməsinin həyata keçirilməsi xalq hakimlərinə, tribunallara, istintaqın aparılması isə xüsusi komissiyalara tapşırılmışdı. 1922-ci ilin may ayında MİK-nin qərarı ilə Xalq Ədliyyə Komissarlığı nəzdində “Dövlət Prokurorluğu” yaranır və Prokurorluq haqqında Əsasnamə qəbul edilir. 1923-cü ilin noyabr ayında “SSR İttifaqı Ali Məhkəməsinin Prokurorluğu” adlı qurum yaranır. Beləliklə, prokurorluq bərpa olunsa da, məhdud hüquqlarla bir çox məsələlərdə məşvərətçi səs hüququna malik olur. 1933-cü ilin iyun ayında MİK-nın və XKS-nin birgə qərarı ilə müstəqil qurum kimi SSRİ Prokurorluğu yaranır və həmin ilin dekabr ayında qəbul edilmiş Prokurorluq haqqında Əsasnamə ilə prokurorluğun səlahiyyətləri artırılır. Prokurorluq ali qanunverici orqan olan MİK-a və sessiyalar arası dövrdə Rəyasət Heyətinə hesabat verməklə yanaşı, ali icra orqanı olan XKS qarşısında da hesabat verməli olur (İkiqat tabelik.).

Haşiyə: Burada iki qürurverici məsələyə toxunmaq istəyirəm. Birincisi, Leninin təbirincə desək, “Mədəni Avropa”ya bizdən 2000 km yaxın olan Rusiyada bolşeviklər hakimiyyətə gələndən sonra yuxarıda qeyd edildiyi kimi, məhkəmə hakimiyyəti haqqında ilk dekret ilə prokurorluq bir orqan kimi ləğv olundu. Lakin varlığını 28 may 1918-ci ildə elan etmiş, yalnız 18 sentyabr 1918-ci ildə paytaxt Bakı şəhərinə köçmüş Azərbaycan Demokratik Cümhuriyyətinin Nazirlər Şurasının 1 oktyabr 1918-ci il tarixli qərarı ilə Bakı Dairə Məhkəməsinin nəzdində prokurorluq yaranmışdı.

İkinci məsələ, 1933-cü ildə SSRİ prokurorluğu yarandıqdan sonra yalnız Azərbaycan və Gürcüstan respublikalarının prokurorluğu öz nisbi müstəqilliyini saxlaya bilmişdi. Görünür həmin vaxt Respublika Prokuroru işləmiş və sonradan repressiya qurbanlarından biri Ayna Sultanovanın nüfuzunun və mərkəz qarşısında ötkəmliyinin bu məsələdə rolu olmuşdu. 1936-cı ildə qəbul edilmiş SSRİ Konstitusiyasının 113-cü maddəsi ilə ilk dəfə ali nəzarətin SSRİ Prokuroru tərəfindən həyata keçirilməsi nəzərdə tutulurdu. Bununla da prokurorluq orqanlarının digər orqanlardan asılılığına son qoyuldu. Lakin buna baxmayaraq, prokurorluq orqanları səlahiyyətlərinin azlığından və digər subyektiv səbəblərdən qanunçuluğun möhkəmləndirilməsində əhəmiyyətli rol oynaya bilmirdi. Bəzən repressiya illərində prokurorluğun fəaliyyətsizliyi barədə fikirlər səslənir. Gəlin real gerçəkliyə bu günki prizmadan yanaşmaqla baxaq. O vaxtlar sözdə ədalət mühakiməsinin yalnız məhkəmələr tərəfindən həyata keçirilməsi, ”məhkəmənin qərarı və prokurorun sanksiyası olmadan heç kim həbs edilə bilməz” prinsipi Konstitusiyada təsbit olunsa da, kütləvi qanunsuzluq baş alıb gedirdi. Belə ki, məhkəmədənkənar qurumlar – Üçlüklər, Xüsusi müşavirələr prokuror nəzarətinin təsiri altına düşmürdü. Bu qurumlar NKVD adlı nəhəng təşkilatın yurisdiksiyasında olduğundan toxunulmazlıq statusuna malik idilər.

Üçluklər (troyka), xüsusi müşavirələrin və digər məhkəmədənkənar cinayətkar qurumların fəaliyyəti yuxarıların göstərişi və dəstəyi ilə həyata keçirilirdi. Üçlüyə “öz mülahizəsinə” əsasən cəza vermək, hətta yerində güllələmək hüququ verilirdi. 1937-ci ildə XDİK-nın yubileyində A.Mikoyanın çıxışından:

- Hər bir sovet vətəndaşı XDİK-nın əməkdaşıdır (Gurultulu alqışlar).

Və yaxud Xalq Daxili İşlər Komissarı Yejovun çıxışından:

- Mənə tez-tez yoldaşlar zəng edirlər: Həbsə aldığınız filan yoldaş yaxşı iqtisadçıdır, yaxşı neftçidir, yaxşı alimdir və.s. Heç bir dəfə zəng edib demisinizmi ki, filan mütəxəssis casusdur, xalq düşmənidir. Mən sizdən bunu gözləyirəm! (Uzun sürən gurultulu, sürəkli alqışlar).

Bax, burada K.Marksın məşhur kəlamı yada düşür: “Xalqın əxlaqı iki halda pozulur: cinayət görüb cəza görmədikdə, cəza görüb cinayət görmədikdə”. Görün siyasi rejim xalqı hansı günə sala bilirmiş.

İ.Stalinin partiya təşkilatı rəhbərlərinə, Xalq Daxili İşlər Komissarlığına ünvanlanmış gizli məktubundan:

“ÜİK(b)P MK izah edir ki, Xalq Daxili İşlər Komissarlığının işində 1937-ci ildən başlayaraq fiziki təsir metodlarından istifadə etməyə icazə verilmişdir...ÜİK(b) MK hesab edir ki, fiziki təsir metodu bundan sonra da müstəsna hallarda xalq düşmənlərinə qarşı tətbiq olunmalıdır (Bax: “30-50-ci illərin siyasi prosesləri”. Moskva,1991-ci il,səh.40-41)”.

Bu fiziki təzyiqlər - Günlərlə ayaqüstü vəzyyətdə saxlanılan insanların dindirilməsi, rütubətli karserlərdə uzun müddətli saxlamalar, müxtəlif üsullarla və vasitələrlə döymə və işgəncə vermə, ayaqlarının altına taxta, dəmir parçaları ilə vurma, bədənlərinin ”bəzi yerlərindən” çəki daşları asma, ayaqları yuxarı vəziyyətdə başı üstündə fırlatmaq və.s.bu cinayətkar istintaq üsulları rejim üçün arzuolunmaz şəxslərə tətbiq edilirdi (Bax: Azərbaycan Respublikası Prokurorunun AKP Mərkəzi Komitəsinə göndərdiyi 3 may 1955-ci il tarixli məktub). Yəqin ki, xüsusi həvəslə baxılan və bu gün də dəyərini itirməyən “Baharın on yeddi anı” filmindəki Gestapo təcridxanalarından görüntülər hamının yadındadır. Görünür filmin ssenari müəllifi Y.Semenov sovet təcridxanalarında tətbiq olunan fiziki təsir üsullarından xəbərdar idi.

Qeyd: Bu gün sənədlərlə sübut olunmuşdur ki, 1933-cü ildə hakimiyyətə gələn hitlerçilər SSRİ-nin QULAQ sistemində təlim keçərək işin təşkilini öyrənmişdilər.

Başqa sözlə, cinayətkarlıqla mübarizədə qanunlar deyil, şəxsi mülahizələrə əsaslanan göstərişlər işləyirdi.

Yejovun Stalinə ünvanladığı məktublardan birinə nəzər yetirək: “”Tam məxvi”. Yoldaş Stalinə. Birinci kateqoriyadan olan hərbi tribunala verilməli şəxslərin siyahısını Sizə göndərirəm. Yejov.26.VII.1938-ci il”.

Məktubun üzərində belə bir dərkənar var: “138 nəfərin hamısının güllələnməsinə razıyam. İ.Stalin, Molotov”.

Göründüyü kimi, insanların təqsirlilik dərəcəsini və verilməli cəzanı məhkəmə deyil, partiya orqanları həll edirdi. Yalnız Stalin öldükdən sonra SSRİ DİN-nin 0068 saylı 04.04.1953-cü il tarixli əmri ilə “İstintaq zamanı məcburedici və fiziki təsir tədbirləri” qadağan edildi. SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 1 sentyabr 1953-cü il tarixli fərmanı ilə məhkəmədənkənar cinayətkar qurum olan xüsusi müşavirələr ləğv edildi. XDİK (NKVD) dedikdə milis orqanları başa düşülməməlidir. Belə ki, xalq milisi bu orqanın məhz bir idarəsi idi. Hədsiz səlahiyyətlərlə yüklənmiş və heç bir məhdudiyyət tanımayan bu orqan faktiki olaraq ölkənin bütün sahələrinə nəzarət edirdi. Bunu başa düşmək üçün həmin təşkilatın strukturuna baxmaq kifayətdir:

Dövlət Təhlükəsizliyi Baş İdarəsi

Fəhlə Kəndli Milisi Baş İdarəsi

Sərhəd və Daxili Mühafizə Baş idarəsi

Yanğından mühafizə Baş İdarəsi

İslah əmək düşərgələri

QULaq, VVAQ Baş İdarəsi.

Hər idarənin çoxlu sayda şöbələri, hər şöbənin əlavə bölmələri mövcud idi. Təkcə Dövlət Təhlükəsizliyi Baş İdarəsinin 8 şöbəsi var idi. Təsadüfi deyil ki, mərkəzi aparatın işçilərinin sayı 8000 nəfərdən çox idi. Müharibə vaxtı Hərbi Əsirlər və Köçürmələr üzrə Baş İdarə də yaradılmışdı. Başqa sözlə, Xalq Daxili İşlər Komissarlığı dövlət içərisində dövlət idi. Təsadüfi deyil ki, 1937-ci ildə prokurorlar özləri repressiyanın qurbanı oldular. Təkcə Azərbaycandan 21 prokurorluq işçisi repressiyaya məruz qaldı. 1939-cu ildə bir qrup prokurorluq işçisi ÜİK(b)P MK-nin siyasi büro üzvü, Leninqrad vilayət və şəhər partiya komitəsinin I katibi, RSFSR Ali Sovetinin sədri A.Jdanova müraciət edirlər. Həmin müraciətdə deyilirdi ki, SSRİ XKS-nin və ÜİK(b)P-nin “Həbslər, prokuror nəzarəti və istintaqın aparılması haqqında” 17 oktyabr 1938-ci il tarixli birgə qərarında XDİK-də baş vermiş qanunsuzluqlar, kütləvi həbslər, istintaq işlərinin aparılması zamanı kütləvi qanun pozuntularına yol verilməsi və prokuror nəzarətinin düzgün təşkil edilməməsi qeyd olunub pislənmişdir. XDİ Komissarı Yejov vəzifəsindən çıxarılsa da, günahsız insanların məhkum olması barədə verilmiş protestlərin baxılması hansı səbəbdənsə XDİK-nın nəzdində yaradılmış Xüsusi Müşavirəyə tapşırılmışdır. Həmin müşavirənin işinə isə xalq komissarı L.Beriya sədrlik edir. SSRİ prokuroru M.Pankratov isə mövqesizlik göstərir, Siyasi büro üzvlüyünə namizədin qarşısında acizlik edir. Sanki ona yarınmaq istəyir. Məktubda daha sonra göstərilir ki, orta əsr üsulları ilə insanlara əzab vermiş XDİK-nin əməkdaşlarının haqqında cinayət işi başlanması məsələsi əvvəlcə xüsusi müşavirədə müzakirə olunur, yalnız bundan sonra icazə verilərsə prokurorluq müvafiq qərar qəbul edə bilir. Burada L.Beriya təbii ki, ”mundir şərəfini” qoruyur, M.Pankratov isə mövqesizlik göstərir.

Haşiyə: Həmin dövrdə xalq düşmənlərinə qarşı mübarizə pərdəsi altında Azərbaycanda da kütləvi qanusuzluqlar baş verirdi. Şamaxıda baş vermiş hadisəni xatırlamaq kifayətdir. XDİK əməkdaşları tərəfindən təşkil edilmiş bu ”qiyamda” xeyli insan məsuliyyətə cəlb olunaraq güllələnmişdi. Əllərdə olan silahların çoxunu əməkdaşlar özləri vətəndaşlara vermişdilər. Bəzən cinayət törətmiş şəxsləri axtarıb tapıb, ədalət mühakiməsini həyata keçirmək əvəzinə yerində güllələyir, meyidin əlinə silah qoyaraq müqavimət göstərməsi görüntüləri yaradırdılar. Prokurorluq isə bu qanunsuz hərəkətlərə qarşı heç bir tədbir görmürdü. Məktubda həmçinin kadrlara qarşı göstərilən ayrıseçkilikdən bəhs olunaraq göstərilir ki, 15-20 il prokurorluqda işləyən əməkdaşlar 650-700 manat əmək haqqı aldıqları halda təzə işə başlayan XDİK-nın gənc əməkdaşı 1200-1300 manat maaş alır, geyimlə təmin olunurlar.

Haşiyə: SSRİ vaxtında həqiqətən prokurorluğun əməkdaşları digər hüquq-mühafizə işçilərindən az maaş alırdılar. Rütbə dərəcəsinə görə əvvəllər ümumiyyətlə pul hesablanmırdı. Bütün bu məsələlər müstəqilliyimizin sonrakı dövründə - 2002-ci ildə öz müsbət həllini tam şəkildə tapdı.

Bu məktub Siyasi büroda müzakirə olundu. Bir neçə aydan sonra SSRİ Prokuroru M.Pankratov vəzifəsindən kənarlaşdırıldı. 3 fevral 1941-ci ildə əlində hədsiz hakimiyyət toplamış XDİK-ı iki yerə - L.Beriyanın rəhbərlik etdiyi XDİK və V.Merkulovun rəhbərlik etdiyi XDTK-na bölündü. Lakin müharibənin başlanması ilə əlaqədar XDİK yenidən birləşdirildi. 1943-cü ilin sentyabr ayında SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin fərmanı ilə prokurorluq və istintaq işçilərinə rütbə dərəcəsi verildi və geyim forması müəyyən edildi. 1946-cı ildə SSRİ Ali Sovetinin qəbul etdiyi qanunla SSRİ Prokurorunun adı dəyişdirilərək SSRİ Baş Prokuroru adlandırıldı. 24 may 1955-ci il tarixdə “SSRİ-də prokuror nəzarəti haqqında Əsasnamə” qəbul olundu. Bu Əsasnəmə ilə SSRİ Baş Prokuroruna qanunların icrasına ali nəzarəti həyata keçirmək üçün heç bir ölkədə analoqu olmayan geniş səlahiyyətlər verilirdi. SSRİ Baş Prokuroru 7 il müddətinə seçilir, yanız Ali Sovetə, sessiyalar arası dövrdə isə Ali Sovetin rəyasət heyəti qarşısında hesabat verirdi. Ali Sovetə seçkilərin 4 ildən bir keçirilməsini nəzərə alsaq, Baş Prokurorun 7 il müddətinə təyin edilməsini onun heç bir yerli orqandan asılı olmadan fəaliyyət göstərməsini təmin etmək məqsədi ilə edildiyini görərik. Prokurorluq bütün ölkə ərazisində qanunların icrasına ali nəzarəti həyata keçirməklə yanaşı dövləti cinayətlərdən başqa bütün işlərin istintaqını aparırdı (Yalhız 1963-cü ildə SSRİ Ali Soveti Rəyasət heyətinin fərmanı ilə İctimai Asayişi Mühafizə Nazirliyinə müəyyən kateqoriya işlərin istintaqını aparmağa icazə verildi). Qanunla heç bir orqandan asılı olmasa da, partiyalılıq deyilən bir məsələ prokurorluğun tam fəaliyyət göstərə bilməsinə mane olurdu.

Fikrimi konkret misallarla izah etmək istəyirəm. Kecən əsrin 60-cı illərinin əvvəllərində üç nəfər gənc vətəndaş “Valyuta əməliyyatı haqqında qaydaları pozma” ilə məsuliyyətə cəlb edilirlər. Həmin dövrdə bu əmələ görə 8 il azadlıqdan məhrumetmə cəzası tətbiq olunurdu. Bu məsələ sovet rəhbərliyini narahat etdiyindən 1961- ci ilin may və iyul aylarında RSFSR Cinayət Məcəlləsinin müvafiq maddəsinin, o cümlədən, Azərbaycan SSR Cinayət Məcəlləsinin 81-ci maddəsinin sanksiyası artırılaraq əvvəlcə 15 il, daha sonra ölüm cəzası həddinə çatdırılır. Məhkəmədə hər üç müttəhimə prokuror ölüm cəzası təyin edilməsini xahiş edir. Məhkəmənin hökmü ilə hər üç müttəhim ölüm cəzası ilə cəzalandırılır və hökm icra olunur. Ədalət prinsipinin əlifbası sayılan və 2000 il əvvəl qədim Roma dövlətində qanunvericiliklə öz təsbitini tapan “Ağırlaşdırıcı halda qanunun geriyə qüvvəsi yoxdur” qaydası kobud şəkildə pozulur.

Başqa bir misal: Sov.İKP MK və SSRİ Nazirlər Sovetinin hər-hansı birgə qərarı (Məsələn: “Möhtəkirliyə qarşı mübarizə tədbirlərini daha da gücləndirmək haqqında”) elan olunan kimi SƏDM əməkdaşları üç-beş ayaqqabı satan, on-on beş dəstə göyərti satanların hərəkətini protokollaşdırır, istintaq orqanı da məcbur qalıb cinayət işi başlamalı olurdu. Buradan o nəticə cıxır ki, hətta ən yüksək səlahiyyətlərə malik prokurorluq da sistemə qarşı çıxa bilmirdi. Prokurorluğu yüksək səlahiyyətlərlə yükləməkdənsə ayrıca istintaq orqanı yaradılmalı və səlahiyyət bölgüsü düzgün aparılmalı idi. 1977-ci ilin oktyabr ayında SSRİ-nin yeni Konstitusiyası qəbul edildi. Konstitusiyaya uyğun olaraq 1979-cu ilin noyabr ayında “SSRİ Prokurorluğu haqqında qanun” qəbul olundu. Qanunda prokurorluğa əlavə səlahiyyətlər verildi.

Əvvəla, “Əsasnamə”də ali nəzarətin SSRİ Baş prokuroru tərəfindən həyata keçirilməsi nəzərdə tutulurdusa, “SSRİ prokurorluğu haqqında Qanun”-un 1-ci maddəsində göstərilirdi: “SSRİ Konstitusiyasına uyğun olaraq bütün nazirliklər, dövlət komitələri və baş idarələr, müəssisə, idarə və təşkilatlar, yerli xalq deputatları Sovetlərinin icra və sərəncam orqanları, kolxozlar, kooperativ təşkilatları və digər ictimai təşkilatlar, vəzifəli şəxslər, habelə vətəndaşlar tərəfindən qanunların dürüst və eyni qaydada icra olunmasına ali nəzarət SSRİ Baş prokuroru və ona tabe olan prokurorlar tərəfindən həyata keçirilir”. Göründüyü kimi, ali nəzarətin həyata keçirilməsi Baş prokurorla yanaşı respublika, vilayət, rayon şəhər prokurorluqlarına da həvalə edilirdi. İkinci önəmli cəhət bu idi ki, prokurorluğa cinayətkarlığa və digər hüquq pozuntularına qarşı mübarizədə hüquq-mühafizə orqanlarının işini əlaqələndirmək vəzifəsi həvalə edilirdi. Daha sonra digər dövlət orqanları ilə birlikdə cinayətlərin və digər hüquq pozuntularının qarşısının alınması üzrə profilaktiki tədbirlərin işlənib hazırlanması, qanunvericiliyin təkmilləşdirilməsi və təbliğində iştirak etmə kimi vəzifələr müəyyən edilirdi. Yeniliklərdən biri kimi də “Qanun pozuntusunun yol verilməsi barədə xəbərdarlıq” normasının, tələb etmək hüququnun (Tələbnamə) təsbit edilməsini göstərmək olar. SSRİ Ali Soveti Rəyasət Heyətinin 16 iyun 1987-ci il tarixli Fərmanı ilə “Prokurorluq haqqında qanuna” əlavə və dəyişiklik edilir. Həmin dəyişikliyə görə qanunsuz aktdan protest verilməsi protestə baxılana kimi aktın icrasını dərhal dayandırırdı. Prokuror nəzarətinin predmetinin artırılması, prokuror səlahiyyətinin ən yüksək zirvəsi SSRI Xalq Deputatları qurultayının 26 dekabr 1990-cı il tarixdə qəbul etdiyi “Dövlət idarəetmə sisteminin təkmilləşdirilməsi ilə əlaqədar SSRİ Konstitusiyasına (Əsas Qanununa) dəyişiklik və əlavələr haqqında” SSRİ Qanununun qəbulu ilə başa çatdı. Bu qanunla prokurora yerli Xalq Deputatları Sovetlərinin, siyasi partiyaların və kütləvi hərəkatların fəaliyyətinə nəzarəti də həyata keçirmək səlahiyyəti verilirdi.

Haşiyə: Prokurorluğun səlahiyyətlərinin durmadan artırılması ölkədə istehsal münasibətlərində baş verən nisbi dəyişikliklərin (19 noyabr 1986-cı il tarixli “Fərdi əmək fəaliyyəti haqqında”, 30 iyun 1987-ci il tarixli “Dövlət müəssisələri (birlikləri) haqqında”, 26 may 1988-ci il tarixli” Kooperasiya haqqında” qanunların qəbul edilməsi), məhsuldar qüvvələrin artan tələbinə cavab verə bilməməsi nəticəsində üstqurum kimi siyasi hakimiyyətin laxlaması, nəticədə ölkədə hərc-mərcliyin yaranması, başqa sözlə, yuxarıların əvvəlki qaydalarla idarə edə bilməməsi, aşağıların əvvəlki kimi yaşamaq istəməməsi dövrünə təsadüf etdiyindən prokurorluq üzərinə qoyulan və bir çox hallarda prokuror nəzarətinə xas olmayan vəzifələrin öhdəsindən təbii ki, gələ bilməzdi.

Prokurorluğun və ümumiyyətlə, hüquq-mühafizə orqanlarının işinə mənfi təsir edən bir məsələni də qeyd etmək lazımdır. Sov.İKP MK-nın “Sosialist qanunçuluğunun və hüquq qaydalarının daha da möhkəmləndirilməsi, vətəndaşların hüquq və qanuni mənafelərinin qorunmasını gücləndirmək tədbirləri haqqında” 1986-cı il tarixli qərarında xətaya yol vermiş istintaq və prokurorluq işçiləri nəinki intizam tənbehinə, həmçinin partiya tənbehinə məruz qalırdılar. Məsələn, Qəbələ rayonunda bir qrup şəxs (ikisi erməni olmaqla) qabaqcadan əlbir olub xüsusilə külli miqdarda dövlət əmlakını mənimsədiklərinə görə, Ali Məhkəmənin hökmü ilə məhkum olunmuşdular. Sonradan SSRİ Ali Məhkəməsi plenumunun qərarı ilə hökm ləğv olunduğuna görə, həmin işdə iştirakı olmuş prokurorluq və istintaq işçilərinin demək olar ki, hamısı – başda Respublika prokurorunun birinci müavini Ə.Sultanov olmaqla, ağır partiya cəzası alaraq, SSRİ Baş Prokurorunun əmri ilə prokurorluq orqanlarından xaric edilmişdilər.

Bu qərar hüquq-mühafizə orqanlarını partiya orqanlarından asılı vəziyyətə salırdı. Prokurorluq və istintaq içiləri səhvsiz işləməyə məhkum edilmişdilər. Heç kim risqə getmək istəmirdi. Bunun nəticəsidir ki, tezliklə bütün ölkə üzrə cinayətkarlıqla mübarizə zəiflədi. Bağlı cinayətlərin sayı sürətlə artmağa başladı (Statistik göstəricilər bunu təsdiq edir). Nəticə: Heç bir orqan həzm edə bilmədiyi səlahiyyətlərlə yüklənməməlidir.

Keçən əsrin 30-cu illərində Xalq Daxili İşlər Komissarlığını (NKVD) az qala bütün cəzaverici funksiyalarla yükləyən siyasi rejim, hakimiyyətini saxlaya bilsə də, 80 ildir nifrətlə anılır, xatırlanır. 80-90-cı illərdə prokurorluğu həddindən artıq səlahiyyətlərlə yükləyən sovet hakimiyyəti özünü qoruya bilmədi, yəni SSRİ adlı dövlət dağıldı. Xaqımız çoxdan gözlədiyi müstəqilliyini əldə etdi.

“Azərbaycan Respublikasının Dövlət Müstəqilliyi haqqında” Konstitusiya aktının 4-cü maddəsinə əsasən keçmiş SSRİ qanunları Azərbaycan Respublikasının suverenliyinə və ərazi bütövlüyünə zidd gəlməyən həddə, müvafiq qanun qəbul edilənədək hüquqi qüvvəsini saxlayırdı. Ona görə də, 7 dekabr 1999-cu il tarixli “Prokurorluq haqqında Azərbaycan Respublikasının Qanunu” qəbul edilənədək 30 noyabr 1979-cu il tarixli “SSRİ prokurorluğu haqqında qanun”-un müddəaları ilə işləməli olduq. Müstəqilliyimizin ilk illərində Prokurorluq orqanlarında da inqilabi dəyişiklik etmək meyillləri, partokrat-demokrat oyunları, əsassız işdən çıxartmalar, meydanda olduğuna görə ayrı-ayrı insanların peşəkarlıq tələb edilən vəzifələrə təyin edilməsi və.s.barədə çox deyilib, çox yazılıb. Ona görə də, mən, praktiki işçi kimi qarşılaşdığım bir neçə məqama toxunmaq istəyirəm.

Təəccüblü məsələlərdən biri prokurorluq işçilərinin səlahiyyətlərinə aid olmayan işlərə cəlb edilməsi idi. Yay aylarının birində həftənin şənbə günü telefonla zəng edərək sabah saat 12-də Baş Prokurorluqda olmaq haqqında göstəriş verilmişdi. İstirahət günü saat 12-də akt zalında Baş Prokurorun müavinləri bizə - 50 nəfərə yaxın rayon prokuroruna kənd təsərrüfatı işləri ilə ciddi məşğul olmaq barədə göstəriş verib, 10 dəqiqə davam edən müşavirəni yekunlaşdırdılar. Belə misallardan çox danışmaq olar.

Cəbhə hakimiyyəti döründə buraxılan ən ciddi səhvlərdən biri heç bir zərurət olmadan ştat vahidinin artırılması idi. Təkcə mərkəzi aparatda şöbələrin sayı qısa müddətdə ikiqat artırılmış, eyni adlı qurumlar Naxçıvan MR Prokurorluğunda, Bakı Şəhər Prokurorluğunda, Respublika Nəqliyyat Prokurorluğunda da yaradılmışdı. Bu qurumların yerlərə göndərdiyi göstərişlərin sayı-hesabı yox idi. Bu tapşırıq və göstərişlərə cavab vermək iş vaxtının az qala yarısını aparırdı. 1993-cü ildə Əli Ömərovun Baş prokuror təyin edilməsi ilə bu şöbələrin sayının azaldılması sahəsində müəyyən işlər görülsə də, bu iş tam başa çatdırılmadı.

Bir qədər də Azərbaycan Prokurorluğunun tarixinə dair

1 oktyabr 2018-ci ildə Azərbaycan Prokurorluğunun yaranmasının 100 ili tamam olur. Azərbaycan Demokratik Respublikasının Nazirlər Şurasının 1 oktyabr 1918-ci il tarixli qərarı ilə Bakı dairə məhkəməsinin nəzdində yaradılmış prokurorluğa məhkəmədə ittihamı müdafiə etmək səlahiyyətləri verilmişdir. Həmin vaxtdan Azərbaycan Prokurorluğu səlahiyyətindən və tabelik aidiyyatından asılı olmayaraq, şərəfli bir yol keçmişdir.

Azərbaycan Prokurorluğunun rəhbərləri:

1. Xasməmmədov Xəlil bəy - 28.05.1918-17.06.1918

2. Xoyski Fətəli xan - 17.06.1918-07.12.1918

3. Makinski Teymur bəy - 26.12.1918-14.03.1919

4. Səfikürdiski Aslan bəy - 14.03.1919-22.12.1919

5. Xasməmmədov Xəlil bəy - 22.12.1919-01.04.1920

6. Qarayev Əliheydər Ağakərim oğlu - 28.04.1920-1921

7. Çvanov Sergey Timofeyeviç - 1921-1922

8. Vəlibəyov Bahadur Qasım oğlu - 1922-1926

9. Talıblı Böyükağa Mirqasım oğlu - 1926-1930

10. Hacıyev Hüsü Hüsynalı oğlu - 1930-1931

11. Talıblı Böyükağa Mirqasım oğlu - 1931-1932

12. Sultanova Ayna Mahmud qızı - 1933-1934

13. Məmmədov Yaqub Məmməd oğlu - 1935-1936

14. Vəlibəyov Bahadur Qasım oğlu - 1936-1937

15. Əlihüseynov Ağahüseyin Mehdi oğlu - 1938-1941

16. Cəbrayılzadə Cəbrayıl Həşim oğlu - 1941-1943

17. Əfəndiyev Xəlil Sədrəddin oğlu - 1943-1948

18. Əliyev Əliabbas Nəcəf oğlu - 1948-1951

19. Rəhimov Hacı Məmməd oğlu - 1951-1954

20. Babayev Adil Salman oğlu 1954-1959

21. Əkbərov Seyfulla Əkbər oğlu - 1959-1963

22.Məmmədov Qambay Ələsgər oğlu - 1963-1976

23. Zamanov Abbas Tağı oğlu - 1976-1985

24. İsmayılov İlyas Abbas oğlu - 1985-1990

25. Qayıbov İsmət İsmayıl oğlu - 1990-1991

26. Babayev Murad Köçəri oğlu - 1991-1992

27. Şirinov İxtiyar Əlibala oğlu - 1992-1993

28. Ömərov Əli Ömər oğlu - 1993-1994

29. Həsənov Eldar Hümbət oğlu - 1994-2000

30. Qaralov Zakir Bəkir oğlu 2000-ci ildən hazırkı dövrə qədər.

Göründüyü kimi, Azərbaycan Prokurorluğuna yarandığı vaxtdan 27 nəfər rəhbərlik edib. Xasməmmədov Xəlil bəy, Bahadur Vəlibəyov və Böyükağa Talıblı iki dəfə Respublika Prokuroru olublar. Bir nəfər qadın - Ayna Sultanova prokuror olub. 4 nəfər ADR dövründə, 18 nəfər sovet hakimiyyəti dövründə, 5 nəfər isə müstəqillik dövründə Respublikanın Baş prokuroru vəzifəsinə təyin ediliblər. Prokurorluğun öz yetirmələrindən, yəni əmək fəaliyyətinə prokurorluqda başlamış şəxslərdən 3 nəfər Baş prokuror olub. Bunlar Murad Babayev (1991-1992), İxtiyar Şirinov (1992-1993) və 2000-ci ildən hazırkı Baş prokuror Zakir Qaralovdur. Ən gənc Respublika Prokuroru Əliheydər Qarayev (25 yaş), Bahadur Vəliyev (28 yaş), Böyükağa Talıbov (29 yaş), Hüsü Hacıyev (33 yaş) və Adil Babayev (33 yaş) olublar. Ən yaşlı prokurorlar isə Xəlil Xasməmmədov və Teymur Makinski (45 yaş) idi.

Talesizlik yaşayan prokurorlar: Xəlil Xasməmmədov 19 iyun 1920-ci ildə Tiflisdə terrora məruz qalıb yaralanır, 1947-ci ildə İstanbulda vətən həsrətilə dünyasını dəyişir. Fətəli xan Xoyski 19 iyun 1920-ci ildə erməni terrorçuları Aram Erkanyan və Musak Kirakosyan tərəfindən qətlə yetirilir. Aslan bəy Səfikürdski - 27 aprel 1920-ci ildə parlamentdə sosialist fraksiyasının rəhbəri kimi hakimiyyətin bolşeviklərə verilməsinin qızğın tərəfdarlarından biri olsa da, 1922-ci ildə saxta ittihamlarla 3 il müddətinə azadlıqdan məhrum edilir. Cəzasını çəkib qurtardıqdan sonra Bakıya qayıdaraq vəkillik fəaliyyəti ilə məşğul olur, daim stress keçirir və 1937-ci ildə xəstəlikdən dünyasını dəyişir. Əliheydər Qarayev uzun müddət partiya-sovet orqanlarında yüksək vəzifələrdə çalışır, 1937-ci ildə əksinqilabı fəaliyyətdə təqsirləndirilərək 41 yaşında güllələnir. Yeganə qadın prokuror olan Ayna Sultanova da 1938-ci ildə əksinqilabi fəaliyyətdə təqsirləndirilərək, həyat yoldaşı Həmid Sultanov və qardaşı Qəzənfər Musabəyovla eyni gündə güllələnir. Böyükağa Talıblı 1938-ci ildə saxta ittihamlarla 41 yaşında güllələnir. Bahadur Vəlibəyov 1937-ci ilin iyul ayında vətənə xəyanətdə təqsirləndirilərək həbs edilir. Başqalarından fərqli olaraq, B.Vəlibəyov heç bir ittihamı qəbul etmir, bütün işgəncələrə mətanətlə dözür. 1938-ci ilin dekabr ayında onun haqqında toplanmış materiallar XDİK-nın nəzdindəki xüsusi müşavirəyə göndərilir. 21 iyun 1939-cu ildə XDİK-nın xüsusi müşavirəsi B.Vəlibəyovun haqqında olan cinayət işinin müzakirədən çıxarılaraq əlavə istintaq aparılması üçün qaytarmaq barədə qərar qəbul edir. Repressiyanın başa çatdığı zamanda bu bəraət hökmünə bərabər idi. Lakin məlum olmayan səbəblərdən SSRİ Ali Məhkəməsinin Hərbi Kollegiyası işi icraatına götürərək 16 fevral 1940-cı il tarixdə qapalı məkəmə iclasında baxaraq B.Vəlibəyovu ölüm cəzasına məhkum edir. Hökm həmin gün icra olunur.

1991-ci ilin noyabr ayının 20-də Qarakənd üzərində Azərbaycana məxsus Mİ-8 vertolyotu erməniər tərəfindən vuruldu. Vertolyotda olan 22 nəfərin hamısı həlak oldu. Respublikanın Baş prokuroru İsmət Qayıbov da həlak olanlar arasında idi.

Baş prokurorlardan ən çox vəzifədə olan indiki Baş prokuror Zakir Qaralov (19 ilə yaxın), sonra Qambay Məmmədov (13 ilə yaxın), Abbas Zamanov (8 il doqquz ay), İlyas ismayılov (5 il səkkiz ay), Bahadur Vəlibəyov və Eldar Həsənov (hər biri 5 il altı ay) olublar. Göründüyü kimi, bu 6 nəfər ümumilikdə 56 il Azərbaycan Prokurorluğuna rəhbərlik ediblər.

Ən az rəhbərlik edənlər: F.Xoyski - 20 gün, T.Makinski - 3 ay 20 gün. X.Xasməmmədov - 4 ay, İ.Şirinov - 8 ay, M.Babayev - 11 ay, Ə.Qarayev - 1 il, H.Hacıyev - 1 il.

Şərhlər

QARABAĞ 2018-09-25 11:02:21

Cədvəldən görünür ki, "Sirli Dünya"mızda ən çox baş prokuror işləyən Zakiur Qaralovdur. 2000-ci ildən işləyir.

Sədaqət 2018-09-25 11:02:21

Yaxşı məqalədir.

AAgahuseyn 2018-09-25 11:02:21

Ən ədalətl prokor İ İSMAYILOV olub.Cox hayıf ki,pxokuror orqanlarında da natəmiz insanlar olub.

AMİN 2018-09-25 11:02:21

Ələmdar müəllim,bu bir tədqiqat materialıdır.Sizin əvvəlki yazılarınızıda oxumuşam.Siz obyektiv adamsınız.Nə etməli ki,bu gün orqanlara inam yoxdur.

semra novruzlu 2018-09-25 11:02:21

Çox teesüf ki 100 illik yubileyini qeyd edən Prokurorluqun sıralarında olan en savadlı, medeni, merfetli əməkdaşı olan Ülvi Abbasov zindanda keçirdir

oxucu 2018-09-25 11:02:21

bunların içində İlyas İsmayılov əsl baş prokuror idi...

semra novruzlu 2018-09-25 11:02:21

prokurorluqun en savadlı,mədəni, mərfətli əməkdaşı- Ülvi Abbasov zindanda

Son yazılar


Новости

Обзор на Apple IPad PRO 2020

Слоган Apple для новых моделей iPad Pro 2020 года «Ваш следующий компьютер - это не компьютер». Это дерзкий способ справиться с напряжением, которое лежит в основе большинства покупок iPad Pro: они стоят столько же или больше, чем многие ноутбуки, но, возможно, не смогут заменить ваш ноутбук. 11-дюймовый iPad Pro стоит от 799 долларов, а 12,9-дюймовая модель - от 999 долларов, но в обоих случаях более реалистичная стоимость составляет, по крайней мере, пару сотен долларов: следует учитывать, что цена на хранилище выше обычной. 128 ГБ базовой памяти и цена корпуса клавиатуры. Покупатели iPad Pro быстро потратят столько же или больше, чем стоимость хорошего MacBook Air или даже MacBook Pro - отсюда и напряженность. К сожалению, вы не можете потратить лишние 299 или 349 долларов на новый чехол Magic Keyboard, который Apple анонсировал вместе с этими новыми iPad - они не поступят до мая. Brydge продает более традиционную насадку-раскладушку за 199 или 229 долларов. Интернет уже много лет спорит о том, сможет ли iPad заменить ваш ноутбук. И за эти годы Apple медленно заполняла пробелы в программном обеспечении, но не все из них. Я просто выложу свои карты и скажу, что да, iPad Pro - это компьютер,который работает не так, как вы привыкли, и иногда блокирует ваши усилия по достижению определенных задач. Если бы вы надеялись, что эти новые iPad разрешат эту напряженность, это не так. Я думаю, что более интересный вопрос заключается в том, что означает «профи» в контексте iPad. Настоящее напряжение не в iPad Pro и MacBook Air, а в iPad Pro и других iPad. Плюсы Отличный дисплей Быстро Поддержка трекпада Минусы Оплачивая LIDAR, вы не можете использовать ограничения iPadOS все еще теряют Нет наушников Итерация iPad Pro 2020 года, по сути, является незначительным ударом по сравнению с моделями 2018 года. Здесь действительно только три вещи, которые являются новыми: процессор, массив камер и микрофоны. О, есть также поддержка трекпада, о которой вы так много слышали, но она будет доступна для любого iPad, который поддерживает последнюю версию iPadOS. Аксессуар Magic Keyboard от Apple также пока не доступен для тестирования. Это одна из причин, по-моему, настоящая напряженность с другими iPad. Поддержка трекпада может быть самой важной функцией iPad в этом году - я говорю, что даже не знаю, что Apple запланировала на Всемирную конференцию разработчиков только для цифровых технологий. Но поскольку он распространяется на все iPad, он вряд ли станет отличительной чертой этого iPad Pro.Возможно, Magic Keyboard изменит это исчисление, но, скорее всего, будет множество вариантов трекпада для менее дорогих iPad. Например, Apple уже сотрудничает с Logitech на трекпаде для различных 10,5-дюймовых моделей iPad. В любом случае, яркая сторона iPad Pro, которая так мало меняется по сравнению с предыдущим поколением, состоит в том, что есть множество вещей, о которых вам не нужно беспокоиться. Экран по-прежнему красивый, четкий и у него точные цвета. Качество аппаратного обеспечения всеё ещё на высшем уровне, но вне корпуса я всеё ещё чувствую, что в этом есть что-то немного антисептическое. Батарея работает целый день для меня - хотя теперь, когда я использую ее на работе в течение полного рабочего дня, восемь-десять часов, которые я могу вытащить из зарядки, действительно обходятся мне всего один день вместо того, чтобы не беспокоиться об этом несколько. Все еще есть только один порт USB-C, неудобно расположенный сбоку, но его функциональные возможности менее заблокированы, чем это было до iPadOS. И я все еще собираюсь указать на отсутствие разъема для наушников, потому что это больше боли, чем на телефонах. Я постоянно пользуюсь обычными наушниками на своем ноутбуке из-за их надежности: никаких задержек и неловких помех настройкам Bluetooth в начале звонка Zoom, пока ваши коллеги терпеливо ждут. Давайте рассмотрим новое, начиная с процессора. Как ни странно, Apple не использует чип того же поколения, что вы найдете на iPhone 11 Pro. Вместо этого это A12Z Bionic, шаг вперед по сравнению с A12X Bionic, найденным в iPad Pro 2018 года. «Z» ничего не означает (Apple говорит, что это просто «больше, чем X»), но это означает, что в этом году GPU увеличена до 8 ядер. Apple утверждает, что это должно помочь с играми, работающими на частоте 120 Гц, рендерингом 4K в приложениях для редактирования видео и улучшенной производительностью AR. Я уверен, что это все правда, но я не уверен, что большинство владельцев iPad Pro когда-либо заметят разницу в скорости. Этот iPad чувствует себя очень, очень быстро, как и мой iPad Pro 2018 года. Потенциально можно привести аргумент о запасе мощности процессора и его перспективах на будущее, но не особенно сильный. Для полноты картины отмечу, что в тесте вычислений на GPU Geekbench 5 Pro новый 12,9-дюймовый iPad Pro набрал 9981, а мой 2018-дюймовый - 9138 (тесты CPU были примерно такими же). Что эта разница в 800 значит для вас? Наверное, ничего. Для меня ключевой момент в том, что если вы не знаете точно, к какому болевому моменту относится этот процессор, вам не следует обновляться только для него. Самое большое изменение - новая система камер. Вы не можете пропустить это. Выступ камеры на задней панели iPad Pro теперь представляет собой большой старый квадрат с двумя обычными датчиками камеры и новым датчиком LIDAR. Мы вернемся к этому датчику LIDAR через минуту. Apple установила 12-мегапиксельный основной широкий датчик с диафрагмой f / 1.8, который делает хорошие фотографии, но не в состоянии соответствовать характеристикам iPhone 11 Pro при слабом освещении. Новинкой этого года является сверхширокий 10-мегапиксельный сенсор с f / 2,4 и углом обзора 125 градусов. Как и для всех сверхширокоугольных сенсоров, смысл в этом доставляет больше удовольствия, чем дополнительное четкое качество изображения. Я в команде «все в порядке, чтобы делать фотографии и видео с вашим iPad», но контекст имеет значение.Я думаю, что это более логично, чем то, что вы могли бы использовать в студии для конкретных целей, а не на местах (или, и я не могу особо подчеркнуть, что вы никогда не должны делать этого на концерте). «Студийный» контекст также относится к микрофонам, которые Apple также называет «студийным» качеством. Они довольно хороши, но, возможно, не достаточно хороши, чтобы использовать их для профессионального подкаста. IPad Pro может снимать видео в формате 4K со скоростью 24, 30 или 60 кадров в секунду и в сочетании с этими микрофонами, я думаю, цель состоит в том, чтобы предоставить кинематографистам интересный набор опций для съемки и редактирования «все в одном». Если бы Apple продала версию этого iPad Pro с посредственной камерой на задней панели и без изменений камеры, я бы купил эту версию в одно мгновение, особенно если она будет стоить немного дешевле. Для меня важнее камера для селфи, потому что я использую iPad Pro в качестве рабочего компьютера, и это именно та камера, указывающая на мое лицо для видеозвонков. Он может делать 7-мегапиксельные фотографии и снимать видео 1080p. Это намного лучше, чем камера на любом MacBook с точки зрения качества, и намного хуже, чем на любом MacBook с точки зрения размещения. Я не знаю, почему Apple сохраняет свое странное наследие, когда датчики FaceID и селфи-камера помещаются на «верх» iPad Pro, когда он находится в портретном положении. Возможно, это последний след желания Apple сохранить iPad Pro в качестве «первого планшета», но я и все, кого я знаю, в основном используют iPad в ландшафтном режиме в чехле для клавиатуры. Это означает, что камера находится в стороне, поэтому ваши глаза всегда смотрят в сторону. Apple добавила некоторые эффекты дополненной реальности для исправления вашего взгляда в FaceTime, но это не помогает в работе конференц-связи. Пока я в курсе, другая проблема с использованием iPad Pro для конференц-связи заключается в том, что в iPadOS Apple не позволяет приложениям использовать камеру, если они не активны на переднем плане. Это приятно с точки зрения душевного спокойствия, но абсолютно ужасно для видеоконференций. Правда заключается в том, что людям нужно открывать другие приложения, когда они находятся на вызове, и достаточно просто вытащить окно слайдера, чтобы проверить сообщение, чтобы выключить камеру iPad во время вызова Zoom. В результате ваша камера постоянно выключается и снова включается. IPad Pro - идеальная машина, чтобы заставить ваших коллег думать, что вы их игнорируете. Если на iPad Pro 2020 есть одна особенность аппаратного обеспечения, то это датчик LIDAR. Он использует лазеры для почти мгновенного определения глубины и создания пространственной карты комнаты. И каждый раз, когда технический продукт использует лазеры, компания, которая делает это, не может ничего поделать, потому что лазеры все еще кажутся футуристическими. Поэтому Apple утверждает, что «работает на уровне фотонов и на наносекундных скоростях». Да, так работает свет. В любом случае, причина включения LIDAR в радикально более быстрой и точной дополненной реальности. И это действительно работает - но это только основа для большого опыта AR, а не гарантия, что они придут. Он улучшает некоторые текущие приложения бесплатно, но пока нет сторонних приложений, которые бы в полной мере использовали его. (Здесь я должен сообщить, что моя жена работает на Oculus, которая делает продукты виртуальной реальности.) Главное преимущество приложений AR сразу же заключается в том, что LIDAR может почти мгновенно отобразить поверхности в комнате. Вместо того, чтобы размахивать iPad, пока камеры не распознают объекты, LIDAR просто измеряет их напрямую. Эта пространственная карта также более точна - поэтому приложение Measure, например, может отображать линейку, когда вы приближаетесь к измеренной линии. Другое непосредственное преимущество, которое вы получаете, - это то, что называется «окклюзия». Вот когда что-то попадает между вашим iPad и виртуальным объектом, который вы положили на пол, на стол или что-то еще. Если кто-то встает между вами и виртуальным стулом, и стул частично не скрыт, это разрушает иллюзию. iPad LiDAR тест IPad Pro 2020 года с LIDAR может скрывать такие объекты, как эта фигурка мальчика-барабанщика, довольно далеко позади людей. Это довольно хорошо с другими млекопитающими, тоже. Еще один тест iPad на LiDAR Без LIDAR iPad 2018 года иногда изо всех сил пытался получить правильную окклюзию, когда кто-то выходит на сцену AR. Старые айпады и айфоны могут вызывать окклюзию у людей, но они не могут делать это с произвольными объектами. «ЛИДАР» означает, что этот iPad Pro может, хотя он и не способен нарисовать совершенно четкую линию. Разработчики должны получить эти преимущества «бесплатно», но для выполнения более сложных задач потребуется специальное кодирование. Сегодня Apple выпускает эти API для разработчиков, но потребуется некоторое время, прежде чем приложения смогут ими воспользоваться. Если и когда они это сделают, они смогут использовать более продвинутую пространственную карту, чтобы надеть свои виртуальные американские горки или подставки для журнальных столиков. Предполагается, что новые API Apple смогут более точно идентифицировать такие объекты, как стулья, окна, столы и т. Д. Они также позволяют размещать виртуальные объекты в любом месте на карте, а не только на плоских поверхностях. Короче говоря, LIDAR на iPad Pro выглядит довольно продвинутым, но создан для будущего программного обеспечения, которое еще не пришло. Помимо предметов интерьера, некоторых покупок и некоторых игр, также неясно, существует ли реальный спрос на все эти технологии. Наиболее распространенное использование AR сейчас - это лицевые фильтры, и LIDAR пока что мало для этого делает. Я ознакомился с iPadOS в октябре прошлого года, и большая часть того, что я сказал тогда, стоит сегодня. Готовность Apple добавить много сложностей в ОС для опытных пользователей ... добавила много сложностей. Просто не так просто и интуитивно научиться делать все, просто используя его. Вот как я выразился тогда: Начать использовать его легче, чем любой другой компьютер в истории. Но когда вы начинаете пытаться получить от iPad те же самые возможности, которые вы ожидаете от высококлассного ноутбука, эти кривые хоккейные палки. Добавление поддержки трекпада не сильно меняет эту динамику, хотя значительно облегчает работу с текстом. Теперь мне понятно, почему Apple изменила способ работы курсора и выделения текста в iPadOS: он был разработан с мышью или трекпадом. НИКАКИХ ЛЮБИМЧИКОВ С КЛАВИАТУРОЙ С ДОПОЛНИТЕЛЬНЫМИ КЛАВИАТУРАМИ, ДОСТУПНЫМИ НА ЗАПУСКЕ Я могу сказать гораздо больше о поддержке трекпада на iPad, но вот короткая версия: я думаю, что Apple подошла как можно ближе к этому. Прокрутка кажется естественной, и то, как курсор мыши меняет форму в соответствии с кнопками, поначалу странно, но, думаю, мне это нравится.Тем не менее, есть некоторая интуитивная странность в том, что вы перемещаете курсор вверх к краю экрана, чтобы вызвать док, центр уведомлений и приложения Slide Over. Подробнее о трекпаде я расскажу в следующей статье. В целях данного обзора (и в отсутствие будущей Magic Keyboard) необходимо знать, что каждый iPad, который может быть обновлен до последней версии iPadOS, получает эту функцию, поэтому он не является отличительным признаком для iPad Pro. iPadOS также немного менее глючит сейчас, чем это было при запуске, но время от времени все еще возникают проблемы. На этой неделе это был текстовый фокус с помощью Smart Keyboard. Иногда мне нужно полностью принудительно выйти из приложения и перезапустить его, чтобы набрать его. Поскольку на этой неделе я использовал iPad Pro, я продолжал возвращаться к этому датчику LIDAR. Не использовать, но как концепцию. Это мощный и интересный датчик, а полный контроль Apple над программным и аппаратным обеспечением означает, что он «просто работает» для улучшения существующих приложений. Но, несмотря на всю свою мощь, я не уверен, что многие пользователи смогут воспользоваться этим - это дополнительная вещь, которую они могут даже не использовать. И это история iPad Pro вкратце, не так ли? Линейка iPad Pro всегда отличалась невероятно мощным и красивым аппаратным обеспечением вместе с программным обеспечением, которое изо всех сил пыталось использовать его в своих интересах. Я начал этот обзор, говоря о напряженности между iPad. Суть этой напряженности в том, что для большинства людей iPad Pro является излишним. Если вы не совсем уверены в том, что вы собираетесь делать с этими камерами, этим LIDAR или более быстрым процессором, скорее всего, вас одинаково обслужат гораздо более дешевый iPad Air или даже базовый iPad. Ни один из этих iPad не так хорош с аппаратной точки зрения. Но если вам не нужна дополнительная мощность, сэкономить сотни долларов - это тоже хорошо. Каждое интеллектуальное устройство теперь требует, чтобы вы согласились с рядом условий и положений, прежде чем вы сможете его использовать - контракты, которые на самом деле никто не читает. Мы не можем прочитать и проанализировать каждое из этих соглашений. Но мы начнем подсчитывать, сколько раз вам нужно нажать «согласиться» на использование устройств, когда мы их просматриваем, так как это соглашения, которые большинство людей не читают и определенно не могут договариваться.Так же, как iPhone, чтобы использовать iPad Pro, вы должны согласиться: Соглашение об условиях обслуживания Apple, которое вы можете отправить вам по электронной почте Гарантийное соглашение Apple, которое вы можете отправить вам по электронной почте Эти соглашения не подлежат обсуждению, и вы не можете использовать телефон вообще, если вы не согласны с ними. IPad Pro также предлагает настроить Apple Cash и Apple Pay при настройке, что также означает, что вы должны согласиться: Соглашение Apple Cash, в котором указано, что услуги фактически предоставляются Green Dot Bank и Apple Payments, Inc, и далее состоит из следующих соглашений: Условия использования Apple Cash Договор об электронных коммуникациях Политика конфиденциальности банка Green Dot Условия прямых платежей Уведомление о конфиденциальности прямых платежей Apple Payments, Inc, лицензия Если вы добавили кредитную карту в Apple Pay, вы должны согласиться: Условия от вашего поставщика кредитных карт, которые не имеют возможности по электронной почте Итоговый итог: два обязательных соглашения, шесть дополнительных соглашений для Apple Cash и одно дополнительное соглашение для Apple Pay.

Обзор на :Samsung Galaxy S20

За последние несколько лет Samsung добилась чего-то уникального в мире Android: она последовательно выпускала отличный флагманский телефон без огромных недостатков. Большинство людей, которые покупают телефон Galaxy S, знают, чего ожидать. Так что в самом реальном смысле самой важной задачей Samsung с S20 было убедиться, что он не испортит хорошие вещи. Я рад сообщить, что S20 доставляет мало сюрпризов,что делает его еще более вероятным, что вы пропустите его. Это было бы ошибкой. Конечно, будут и другие Android-телефоны, которые соответствуют или превосходят Galaxy S20 по любому количеству показателей или спецификаций. Но я уверен, что мало кто — возможно, никто-будет соответствовать общему опыту. Galaxy S-это телефон Android по умолчанию по какой-то причине. К сожалению, базовая цена по умолчанию в этом году выросла: $999,99 за Galaxy S20 и $1199,99 за версию Plus с большим экраном. Я подозреваю, что большая часть этих затрат сводится к включению 5G, от которого мало кто действительно выиграет. Galaxy S20 и S20 plus у большего брата, Galaxy S20 ультра. Когда я рассматривал этот телефон в прошлом месяце, я обнаружил, что Samsung переоценил себя, пытаясь сделать слишком много. Обычные телефоны S20 пытаются делать меньше, поэтому я думаю, что в конечном итоге они добиваются большего. Наш обзор Samsung GALAXY S20 8,5 ИЗ 10 Плюсы Высокая частота обновления экрана Хорошее время автономной работы Отличная посадка и отделка Минусы 5G не стоит дополнительных затрат Камеры перекрывают гладкие лица Обновления программного обеспечения гарантируются только в течение двух лет Купить за $999.99 от Samsung купить за $999.99 от AT&T Наш обзор Samsung GALAXY S20 PLUS РЕЗУЛЬТАТ ПОРОГЕ 8,5 ИЗ 10 ОБОРУДОВАНИЕ Одна из главных причин, по которой Вы можете принять S20 как должное, заключается в том, что он выглядит так похоже на другие последние телефоны Galaxy S. Там же изогнутое стекло на задней панели, та же металлическая рейка по краям и тот же почти безрамочный экран с крошечным дыроколом для селфи-камеры. Samsung Samsung последовала примеру Apple и Google, отодвинув модуль камеры в сторону, позволив ему стать большим и квадратным, хотя Samsung-это прямоугольник. Более тонкое (и желанное) отличие от предыдущих телефонов Galaxy заключается в том, что экран немного менее изогнут с левой и правой сторон. В целом, я думаю, что нет другого телефона Android, который поднялся бы до такого уровня качества сборки. Он просто чувствует себя как хороший объект в любом размере. Вообще-то я предпочитаю его айфону во многих отношениях. Например, обычный Galaxy S20 всего лишь немного уже обычного iPhone 11 Pro, поэтому он чувствует себя более комфортно в руке. Кроме того, вы можете получить маленький в розовом цвете. Получение такого массивного экрана без надрезов означает, что у Samsung нет функции безопасной разблокировки лица. Вместо этого под экраном находится ультразвуковой датчик отпечатков пальцев. Я признаю, что это немного медленнее, чем другие методы разблокировки, но это не настолько медленно, чтобы действительно беспокоить меня. Я обнаружил, что мне потребовалось всего несколько дней, чтобы восстановить мышечную память и поставить большой палец в нужное место. Samsung отказалась от гнезда для наушников в этом году, что примечательно, потому что он все еще был точкой продажи Galaxy S10. К счастью, он оставляет возможность расширить хранилище с помощью карты microSD, что важно, потому что меньший Galaxy S20 поставляется только с одним вариантом хранения: 128 ГБ. Это слишком мало для телефона за тысячу долларов, но это лучше, чем то, что вы получаете на iPhone 11 Pro. Получение 512 ГБ памяти на S20 Plus стоит $ 1349,99. На самом деле все эти детали являются de rigueur для Samsung: высокое качество аппаратного обеспечения, более высокая цена, чем у конкурентов Android. Но есть три вещи, которые заслуживают внимания на S20: новые камеры, скорость 5G и возможность установить частоту обновления 120 Гц на экране. Розовый: Galaxy S20, Черный: Galaxy S0 Плюс, Серый: Galaxy S20 Ультра. КАМЕРА Давайте начнем с камеры. Если вы видели обзор Galaxy S20 Ultra, вас “лечили " длинной, сложной экзегезой о большой ставке Samsung на высокие мегапиксельные сенсоры и о том, как эта ставка на самом деле не окупилась. К счастью, обычные Galaxy S20 и S20 Plus используют гораздо более традиционный подход. Они могут быть менее амбициозными, но, по крайней мере, более предсказуемыми. Основной датчик камеры-это простой 12-мегапиксельный датчик, хотя он, по-видимому, на 28 процентов больше, чем основной датчик на прошлогоднем Galaxy S10. Я верю в это, хотя бы потому, что S20 удивительно хорошо работает в очень тусклом свете. Широкоугольный датчик также имеет 12 мегапикселей, а селфи-камера-10 мегапикселей. Все довольно стандартные вещи. Телеобъектив, однако, 64-мегапиксельный. Как и в случае с Ultra, Samsung использует эти дополнительные мегапиксели для улучшения возможностей масштабирования. На самом деле, это основной способ работы Зума: обрезка на этом более крупном датчике, чтобы вы все еще могли получать 12-мегапиксельные изображения из него. Поле зрения на телеобъективе достаточно близко к широкоугольному, чтобы вы могли использовать его для обычных 64-мегапиксельных фотографий, Если вы так склонны. Я думаю, что Galaxy S20 и S20 Plus делают отличные фотографии, но есть некоторые предостережения, о которых следует знать. Каждая камера смартфона имеет "внешний вид", то есть ее программное обеспечение самоуверенно относится к тому, как следует настраивать изображения. Внешний вид Samsung заключается в том, чтобы разогреть баланс белого, осветлить тени, когда это возможно, и сгладить лица. Мне не нравится этот взгляд, и сглаживание лица, в частности, является решеткой — не потому, что оно размазывает детали, а потому, что его невозможно отключить, когда вы находитесь в обычном автоматическом режиме. Существует также режим” Bixby scene detection", который ухудшает ситуацию так же часто,как и улучшает ее. К счастью, я думаю, что поскольку S20 имеет обычную 12-мегапиксельную камеру вместо 108-мегапиксельного сенсора, он имеет тенденцию быть немного менее агрессивным при выполнении всего вышеперечисленного. Это все еще внешний вид Samsung, но он выполнен более грамотно, чем на Ultra. Однако если вы потратите полсекунды на переключение в профессиональный режим (или просто отключите фильтры красоты на селфи-камере), подавляющее большинство этих проблем исчезнет. Даже со всеми ISO и балансом белого и другими настройками камеры, установленными на " авто” в режиме Pro, камера просто выплевывает более нейтральную и детализированную фотографию. Агрессивное сглаживание лица происходит и в портрете. Galaxy S20 Plus портретный режим. Его традиционный 12-мегапиксельный сенсор имеет большую фокальную плоскость, чем ультра. Galaxy 20 portrait, который так же способен к портрету без датчика глубины Plus. В принципе, если бы Samsung вышла из своего собственного пути, эта камера была бы серьезным соперником, чтобы взять на себя как iPhone 11 Pro, так и Pixel 4 для регулярных снимков. Однако в нынешнем виде он не дотягивает до этих телефонов. Тем не менее, я скажу, что мне нравится S20 в целом лучше, чем Pixel 4, потому что Samsung предлагает широкоугольный объектив и имеет лучшее видео. Я также был жесток к S20 Ultra, потому что ему было трудно поймать фокус. У меня вообще не было такой проблемы с S20. Возможно, это потому, что обычные S20 и S20 Plus имеют более традиционный датчик с более традиционным двухпиксельным автофокусом. Это особенно заметно в видео, где охота за фокусом может быть очень раздражающей. В целом, я думаю, что Samsung по-прежнему лидирует в Android-пакете, когда речь заходит о качестве видео, но он уступает iPhone. Сравнение масштаба. У S20 и S20 Plus нет причудливого сложенного объектива Ultra с его призмами и зеркалами, но Samsung все еще говорит, что вы можете получить “без потерь” зум до 3x, и это дает вам возможность увеличить масштаб до 100x. все это работает в основном за счет обрезки на этом большом 64-мегапиксельном сенсоре. Результаты в порядке, но недостаточно хороши, чтобы купить телефон для этого. Я думаю, что примерно в 3 или 4 раза он превосходит как Pixel, так и iPhone 11 Pro, но все три довольно сильно ломаются. Экстремальных условиях низкой освещенности. Galaxy S20 слева, Pixel 4 справа Наконец, если вы думали, что хотите купить Galaxy S20 Plus, потому что у него есть датчик “глубины зрения” во время полета, не беспокойтесь. Я обнаружил, что это не помогло Galaxy S20 Plus делать лучшие портретные фотографии. Оба телефона объединены примерно одинаково, то есть они выглядят довольно искусственными для меня, но иногда вы можете получить что-то особенное. 5G, ПРОИЗВОДИТЕЛЬНОСТЬ И ПРОГРАММНОЕ ОБЕСПЕЧЕНИЕ Galaxy S20 и S20 Plus - это первые мейнстрим-телефоны 5G, и этот факт является огромной частью их маркетингового толчка. К сожалению, операторы, на которых мне приходится тестировать в районе залива, - T-Mobile и Verizon-пока не предлагают здесь услугу 5G. Даже если вы живете в зоне 5G для вашего оператора, я далеко не уверен, что дополнительные расходы, которые 5G добавляет к телефону, того стоят. На самом деле, учитывая, как быстро телефоны Samsung дисконтируются, если этот телефон вас интересует, возможно, стоит подождать, пока цена продажи переключится на него. Следует иметь в виду, что только более крупные Galaxy S20 Plus и Ultra поддерживают mmWave-версию 5G, которая работает только в том случае, если вы находитесь в двух шагах от вышки сотовой связи и имеете прямой обзор. Это намного быстрее, но я все еще думаю об этом как о демонстрации технологии на углу улицы, а не о реальной потребительской технологии. Слева направо: S20 Ultra, S20 Plus и S20. Одна из причин, по которой Вы должны рассмотреть S20 Plus — помимо большего экрана — это большая батарея. Это 4500 мАч по сравнению с меньшими 4000 мАч S20. Я в основном тестировал меньший, чтобы получить своего рода наихудший сценарий, и худший случай есть... очень здорово. Хотя я не был на 5G, у меня действительно была высасывающая батарею частота обновления экрана 120 Гц, и я мог без проблем пережить полный день умеренного или интенсивного использования. Мое экранное время регулярно превышало пять часов. Мой коллега Бреннан протестировал большую модель Plus и получил еще лучшие результаты. Единственный Android-телефон, который работает быстрее, чем Galaxy S20, - это, вероятно, Galaxy S20 Ultra. Все они оснащены новейшим процессором Qualcomm Snapdragon 865 и большим количеством оперативной памяти. Samsung Samsung я прокомментировал программное обеспечение Samsung в обзоре Ultra, но здесь стоит повторить: Samsung теряет некоторую сдержанность, которую она когда-то имела, когда дело доходит до нагромождения запутанных функций. Я не хочу осуждать попытки любой компании построить экосистему услуг в эпоху почти монополий от Google, Apple и Microsoft, но экосистема Samsung не велика. Слишком много функций совместимы только с другими телефонами Galaxy, в то время как другие — особенно Bixby — в лучшем случае не очень хороши. Я отключил многие функции Samsung, в том числе почти бессмысленно “Samsung ежедневная” раздел на главном экране. Плюсом всех этих функций является то, что вы можете настроить множество вещей в соответствии со своими предпочтениями. Android и Samsung достаточно открыты, чтобы позволить вещам, которые никогда не будут летать на iPhone. Например, я использую приложение sideActions для переназначения длительного нажатия кнопки питания из Bixy в Google Assistant. Представьте себе, что вы можете добавить что-то для Siri на iPhone. Вполне вероятно, что Samsung будет вечно колебаться на этом маятнике между раздуванием программного обеспечения и очисткой. S20 еще не раздулся, но я вижу, в каком направлении движется маятник. К счастью, основа интерфейса One UI от Samsung по-прежнему велика. Однако его будущее омрачено тем фактом, что Samsung возьмет на себя обязательство предоставить только два основных обновления ОС Android. Это проблема для всех телефонов на Android, но особенно вопиющая с телефонами, которые стоят более тысячи долларов. ЛУЧШИЙ ЭКРАН Я сохранил то, что, вероятно, является моей любимой функцией на Galaxy S20 и S20 Plus напоследок: экран — в частности, возможность переключить его на частоту обновления 120 Гц, что вдвое превышает нормальную частоту. Это означает, что анимация и прокрутка становятся намного более плавными. Реализация Samsung просто блокирует экран на эту более быструю частоту обновления, в то время как другие реализации пытаются варьировать ее в зависимости от определенных сигналов. Идеально Samsung Samsung сделал бы то же самое, но это, вероятно, та вещь, которая требует значительных программных усилий и, честно говоря, будет лучше обрабатываться Android, чем Samsung. К счастью, как я уже отмечал выше, переключения на 120 Гц было недостаточно, чтобы убить батарею за один день, поэтому подход Samsung работает. Возможно, в попытке сэкономить заряд батареи S20 действительно резко снижает разрешение экрана с максимального, когда вы устанавливаете частоту обновления до 120 Гц. Я почти не заметила разницы, да и ты, скорее всего, тоже. Даже если вы это сделаете, компромисс стоит того. Экраны с высокой частотой обновления следует ожидать на любом телефоне, который стоит более тысячи долларов с этого момента. Они настолько хороши. Помимо частоты обновления, экран великолепен. Он большой, яркий и яркий на обоих размерах телефона. Я установил настройку цвета на "естественный“, потому что режим по умолчанию” яркий" заставлял цвета выглядеть перенасыщенными и странными. Смартфон Samsung Galaxy S20 Plus SamsungSamsung решил назвать этот телефон "Galaxy S20" вместо Galaxy S11. Было ли это потому, что он не хотел быть номером за iPhone 12, который, предположительно, появится позже в этом году? Знаки, очевидно, указывают на то, что да, но Samsung утверждает, что она выбрала это название, потому что хотела сигнализировать, что S20-это начало нового поколения телефонов. Есть две причины, по которым Samsung считает, что может сделать это заявление: 5G и новая система камер. Но я все еще думаю, что 5G-это стирка прямо сейчас; это не то, что нужно искать. Что касается системы камер, то в то время как ультра-версия этого телефона пробует много нового, обычные S20 и S20 Plus являются фундаментально эволюционными обновлениями того, что Samsung сделала с S10. Я купил и использовал Galaxy S10, и поэтому у меня есть довольно прочная система отсчета для S20. Несмотря на заявления Samsung, он действительно больше похож на S11: солидное улучшение по сравнению с прошлым годом, но не “новое поколение” телефонов. Кроме того, в нем слишком много наследия Samsung по ограничению обновлений программного обеспечения, чтобы быть началом чего-то действительно нового. Но, как я уже говорил, не принимайте серьезные улучшения как должное. Это лучший полный пакет Android-телефона, доступный прямо сейчас, и высокая планка для остальных телефонов Android 2020 года. S11, S20-Samsung может называть это как угодно. Согласитесь продолжить: SAMSUNG GALAXY S20 Каждое интеллектуальное устройство теперь требует, чтобы вы согласились с рядом условий, прежде чем вы сможете использовать его — контракты, которые никто на самом деле не читает. Мы не можем прочитать и проанализировать каждое из этих соглашений. Но мы начали точно подсчитывать, сколько раз вы должны нажать "согласен", чтобы использовать устройства, когда мы их просматриваем, поскольку это соглашения, которые большинство людей не читают и определенно не могут вести переговоры. Чтобы использовать Samsung Galaxy S20, вы должны согласиться: Лицензионное Соглашение С Конечным Пользователем Политика конфиденциальности Samsung Условия предоставления услуг Google (включая политику конфиденциальности) Условия предоставления услуг Google Play Существует множество факультативных соглашений. Если вы используете версию для конкретного носителя, их будет больше. Вот лишь некоторые из них: Samsung “связывает информацию " и отправляет диагностические данные Резервное копирование Google Диска, геолокационные службы, сканирование W-Fi, диагностические данные Автоматическая установка (в том числе от Google, Samsung и вашего оператора связи) Bixby privacy police (требуется для использования Bixby), а также дополнительные опции для Bixby, такие как персонализированный контент, доступ к данным и просмотр аудиозаписи Могут быть и другие. Например, у меня уже была учетная запись Samsung, поэтому мне не нужно было соглашаться на дополнительные условия для этого. Приложение Samsung погода также имеет свою собственную политику конфиденциальности, которая может включать обмен информацией с weather.com. Окончательный итог: есть четыре обязательных соглашения и около восьми необязательных, с которыми, как я ожидаю, большинство пользователей захотят согласиться. Источник: https://www.theverge.com/2020/3/11/21172039/samsung-galaxy-s20-plus-review-camera-5g-screen-android