İDEOLOGİYASIZLIQ VƏ İDEYA-SİYASİ PSİXOPATİYA

Əbülhəsən ABBASOV,

Fəlsəfə elmləri doktoru, professor

Dünya xalqlarının həyat və mübarizə tarixi, dövlətçilik və idarəetmə təcrübəsi, elmi yaradıcılıq potensialı və fəlsəfi-mədəni ənənəsi, ədəbiyyat və incəsənət nümunələri məndə həmişə israrlı maraq doğurub. Maraqlandıqca da daha böyük sirlərlə, dərindən öyrəniləsi məna və xüsusiyyətlərlə üzləşmişəm. Onların bir xalq, millət olaraq xarakteri, özünəməxsusluğu, koddaşıyıcı elementləri, habelə, ləyaqət və döyüşkənlik ruhu, fərdi suverenliyi tapdalamadan ümumini qorumaq iradəsi və qabiliyyəti, fəzilətlərə yol açan daxili imperativləri, yüksək ictimai borc təsəvvürləri, həqiqətən də, olduqca cəzbedicidir; burada öyrəniləsi, mənimsəniləsi ibrətamiz, pozitiv məqamlar, nümunə götürüləsi səciyyəvi xüsusiyyətlər kifayət qədərdir. Aşağıda öz həyatımla bağlı gətirdiyim misal söylədiyim bu fikirlərə bir sübut ola bilər.

Ali məktəbdə (rus bölməsində) vyetnamlılarla beş il bir yerdə oxumuşam. İki qrupdan ibarət “potok”da 18 vyetnamlı vardı, hamısı da, istisnasız, universiteti əla diplomla bitirdi. Çox məsuliyyətli, doğruçu, zəhmətsevər, maddiyyata münasibətdə azla qane olan, intizamlı, səmimi, habelə, olduqca qürurlu-məqrur, mərd və cəsarətli tələbələr idi. Haramı, yalanı, riyakarlığı sevməzdilər, ədaləti-haqqı pozmaqdan çəkinərdilər, layiq olduqlarından əlavə nəyəsə sahiblənməyə can atmazdılar, əksinə, yerindəcə etiraz edərdilər. Yadımdadır, dördüncü kursda ən çətin fənnlərdən olan “riyazi fizika tənlikləri”indən imtahan verirdik, nəsə, indiyə qədər güclü tələbə kimi tanınan Tyen imtahana çox yorğun-solğun gəlmişdi və sualları özünə layiq səviyyədə cavablandıra bilmədi. Allah ona rəhmət eləsin, olduqca yüksək elmi və pedaqoji kamilliyə sahib olan, ciddi tələbkarlığı ilə fərqlənən Niyaz müəllim Məmmədovun Tyenə “yaxşı” yazmağa əli gəlmədi. Heç bir şərh vermədən Tyenə “əla” yazmaq istədi, çünki tələbəni gözəl tanıyırdı və düzgün də qiymətləndirirdi. Lakin vyetnamlı gəncin özü buna etiraz etdi və imkan vermədi. Bu hərəkətin zirvəsindən mən indi də təkcə bir fərdin keyfiyyətini deyil, bütün vyetnamlıların mahiyyətini nəzərdən keçirir, böyük bir xalqın qəsbkarlara, işğalçılara, azğın imperializmin səlib yürüşünə qarşı örnək olası mübarizəsini dəyərləndirirəm. Onu da vurğulayım ki, vyetnam xalqı “bir ovuc erməniyə qarşı” müqavimət göstərmirdi!

Potokun rəhbəri kimi mən onlarla daha çox ünsiyyətdə olurdum, asudə vaxtlarda birgə oturub-durur, müxtəlif aktual məsələlər barədə söhbətlər aparırdıq. Bir sözlə, gözəl münasibətlərimiz vardı. Ona görə də bu tələbə yoldaşlarımı yaxşı tanıyırdım. Tanıyaraq da onlara məxsus keyfiyyətlərə heyran qalırdım, açığını deyim, hətta qibtə edirdim. Ürəyimdə “bizim uşaqlar da belə fədakar və əzmkar olsalar, nə dərd” deyirdim. Mən özüm bu vyetnamlı dostlarımdan çox şey öyrənməyə çalışdım, ancaq az şey mənimsədim. Buna da təəssüflənirəm.

Vyetnamlı tələbə dostlarım böyük maddi sıxıntı içərisində yaşayırdılar, ciddi qənaət etmək məcburiyyətində idilər, Azərbaycana gəldikləri altı il ərzində (bir il rus dilini öyrənmək üçün hazırlıq kurslarını keçmiş və beş il bilavasitə ali təhsil almışlar) bir dəfə də olsun vətənlərinə qayıda bilməmiş, yalnız universiteti bitirdikdən sonra doğmaları ilə görüşmək onlara nəsib olmuşdu – ölkələrində ağır müharibə gedirdi, vyetnam xalqı ABŞ kimi supergüclü dövlətin amansız işğalçı hərbi maşınına qarşı ölüm-dirim mübarizəsi aparır, bütün dünyanı heyran edən şücaət və qəhrəmanlıq göstərirdi. Əfsuslar ki, böyüməkdə olan indiki nəsil, Qarabağ uğrunda, güya, mübarizəyə hazırlaş(dırıl)an, əsl vətənpərvərlik dərsləri almalı olan gənclərimiz imperialistlərin Vyetnama qarşı apardıqları müharibədən, vyetnamlıların bəşər tarixi və bütün xalqlar üçün parlaq nümunə olan mübarizəsindən bixəbərdirlər. Ancaq qətiyyən belə olmamalıdır, çünki, sözün həqiqi mənasında, bu mübarizə tarixə qızıl hərflərlə yazılmış bir möhtəşəm nümunədir, dərindən öyrəniləsi, təbliğ və təşviq olunası bəşəri hadisədir.

Nə etməli ki, gecə-gündüz “biz müharibə şəraitində yaşayırıq!” deyən ağırçəkili məmurlarımızın gülməxmər balaları İspaniyanın cənnət guşələrində bir milyon ikiyüz min avroluq saatlarla veyllənmələri ilə gənclərimizə haqq-ədalət, doğma torpaq uğrunda “mübarizə dərsləri” verirlər! Bu azmış kimi, aidiyyəti bir məsul şəxs, dövlət orqanı tapılmır ki, belə bir biabırçı hadisəyə reaksiya versin, ciddi tədbir görsün. Cənablar, bu xalq övladlarını hansı istiqamətdə, hansı müstəvidə və necə böyütsün, məramınız-niyyətiniz nədir?! Topa-topa yığışıb məscidlərdə namaz qılmağınızın mənası nədir, Allahımı aldatmaq istəyirsiz!? Üstəlik də, bu məqamda deputatın biri prokuratura işçilərinin, digəri deputat pensiyalarının artırılması zərurətindən danışırsa, baş verən biabırçılığa nə deyəsən!? Bilmirəm, bəlkə də, keçmişdə müstəqillik və demokratiya aşiqləri olub, sonralar isə onilliklər boyunca millət vəkilləri qismində fəaliyyət göstərən bu odlu-alovlu vətənpərvərlərin vaxtilə müəllimlərindən aldıqları dərsin, təlim-tərbiyənin məğzi elə bundan ibarət imiş? Hər nə, sizi siyasi müstəviyə çıxaran adama sədaqətiniz budurmu, əlahəzrət deputatlar!?

ABŞ-ın onilliklər boyunca ayrı-ayrı xalqlara qarşı apardığı müharibələrin fonunda Vyetnam müharibəsi tədricən kölgəyə gedir. Lakin, buna baxmayaraq, milli özünüdərkin və vətənpərvərliyin hətta ən müasir silahlarla hücum edən güclü düşmənin üzərində qələbə çalmasının parlaq nümunəsi olaraq qalır. Vyetnam müharibəsi müasir hərb tarixində ən uzunmüddətli hərbi toqquşma olmuş, təxminən 20 il davam etmişdir: 1955-ci ilin 1 noyabrından Sayqonun çöküşünə, 30 aprel 1975-ci ilə kimi. 1964-1975-ci illər bu qanlı-qadalı müharibənin xüsusi mərhələsini təşkil edir. Yalnız 1968-ci ilin mayında amerikalıların itkisi 2415 nəfər olmuşdur. Bu nisbətdə, özünüz fikirləşin, gecə-gündüz başlarına bombalar yağdırılan vyetnamlıların itkisi nə qədər olmuşdur!?

Ümumi götürdükdə, bu müharibədə 58 200 ABŞ hərbçisi həlak olmuş, 304 min nəfər isə yaralanmışdır. 1875 amerikalı itkin düşmüşdür. Həlak olanlardan 11465 əsgərin yaşı 20-yə çatmamışdı. 1995-ci ilin avqustuna ABŞ-ın Vyetnam müharibəsi veteranlarının sayı, öz hesablamalarına görə, 1 713 823 nəfər olmuşdur.

Vyetnamlı mülki əhalinin itkisi bu günə qədər dəqiq məlum deyil, təqribi hesablamalara əsasən ölənlərin sayı 5 milyondan çoxdur. Müharibə Kambodja və Laosda da itkilərə səbəb olmuş, böyük sayda dinc əhali qırılmışdır ki, bu barədə də dəqiq məlumat yoxdur. Bir sıra müəlliflərin fikrincə, bu ölkələrdə həlak olanların sayı yüz minlərlə ölçülə bilər.

Vyetnam müharibəsi gedişində ABŞ hələ 1925-ci ildə hərbi məqsədlər üçün qadağan olunmuş “Agent Oranc” adlı kimyəvi maddədən istifadə etmişdir ki, yalnız onun təsirindən 400 min vyetnamlı dünyasını dəyişmişdir. Ümumiyyətlə, amerikanlar vyetnamlılara qarşı müharibədə alışdırıcı vasitələrdən, kimyəvi və bioloji silahdan geniş istifadə etmişlər. İmperializmin önundə gedən ABŞ-ın demokratiyası və humanizmi, görünür, buna tam imkan verirmiş! Bu “humanist”lər görünməmiş demokratikliklə 16 mart 1968-ci ildə Vyetnamın Sonqmi adlı kəndini tamamilə məhv etmiş, 504 nəfəri, böyüklü-kiçikli, xüsusi qəddarlıqla öldürmüşlər. Bu hərbi cinayətə görə vur-tut bir adam mühakimə edilmiş, o da üç gündən sonra prezident Riçard Niksonun personal fərmanı ilə azadlığa buraxılmışdır.

1964-1975-ci illərin savaşı 5 mart 1946-cı ildən başlamış “soyuq müharibə”nin ən mühüm hadisələrindən sayılır. Onun gedişi və nəticələri nəinki Cənub-Şərqi Asiyada, deyərdim ki, bütün dünyada baş verəcək gələcək hadisələri şərtləndirmişdir. Müharibə, bir tərəfdən, imperializmin məkrli, amansız və qəddar mahiyyətini bütün çılpaqlığı ilə açıqlamış, pul-gəlir ideologiyasını rəhbər tutan, istismarçılıq xislətilə yaşayan kapitalizmin hansı antiinsani dəyərlər sahibi olduğunu göstərmişdir. Digər tərəfdən, qat-qat hərbi və iqtisadi cəhətdən düşmənləri ilə müqayisədə zəif olan bir xalqın işğalçılar üzərində qələbə çalmaq mümkünlüyünü sübuta yetirmişdir. Vyetnamlıların göstərdikləri tarixi nümunə ibrətamiz hadisə, öyrəniləsi bir məktəb deyilmi? Başqa xalqlar da bu nümunədən bir şey əxz edə bilməzlərmi, yoxsa, elə bizim kimi, torpaqlarını özündən xeyli kiçik düşmənə ərməğan edib ABŞ-dan, Rusiyadan, İngiltərə və Fransadan imdad diləməlidirlər? Cənəblar, biz müsəlmanları rəzil, yazıq vəziyyətə salan nədir? Səbəb nədir ki, müsəlman deyilən kəs erməninin, yəhudinin, rusun, ingilisin, fransızın, amerikanlının əlində əsir-yesir qalıb, nəinki hansısa kənd və şəhərlərini, hətta ölkəsini-dövlətini yadellilərə təslim edib, Vətən dediyi məkanın dağıdılıb, viranə qalmasına elə özü, ilk növbədə də, ideoloji psixopatiya ucbatından yardımçı olub?

Necə olur ki, müsəlmanın döşünə döyən “lider”inin birini quyudan (öz canının hayında olan “rəhbər-kişi” özünə bunker tapıb!), o birisini isə borudan dartıb çıxarırlar!? Nədəndir ki, son anda Çilinin lideri Salvador Alyende özünü güllələyir, Afqanıstanın rəhbəri Məhəmməd Nəcibulla isə fanatiklərə təslim olaraq özünün axtalanmasına, alçaldıcı işgəncələrə məruz qalmasına və qardaşı ilə bir yerdə asılmasına gedir. Budurmu gecə-gündüz şərəf və ləyaqətdən dəm vuran müsəlman liderlərinin “Şərəf Kodeksi”. Adama deyərlər: “Yaxşı, ay müsəlmanın lideri, əməlli-başlı idarə edə bilmirsən, ətrafına qarğa-quzğunu yığmaqla xalqı ədalətsizlik qazanında qovurursan, lazım oldu-olmadı Cona, Smitə və İvana yarınırsan, sərvət toplamaqdan gözün doymur, qohumların ağlağəlməz hoqqalar çıxarır, rüşvəti və korrupsiyanı idarəetmənin mövcudluq üsuluna çevirirsən, barı son anda rəhbərə yaraşan şərəflə öl!! Adam kimi ölməyi də bacarmırsan!? Kişiliyin bu qədər idisə, liderliyə can atmağın, öndər-rəhbər olmağın nəydi!?”

Deyəcəksiniz ki, özünəqəsdi İslam dini günah sayır. İnanmıram ki, Mütləq Qüvvə belə bir cəfəngiyatı şərtsiz-filansız məzlum bəndələrinə sırısın. Hər halda, belə deyim var, “qanun öz istisnaları ilə gözəldir”. Necə yəni, başqalarını paçka-paçka şilküt etmək, öldürmək olar, özünə gələndə isə dinə istinad edib deyəsən: “Allahın sənə verdiyi cana qəsd edə bilməzsən!” Vallah, burada bir məntiqsizlik, ədalətsizlik, dolaşıqlıq var. Mən din adamı deyiləm, ola bilsin ki, nəyisə dərinliklərinə kimi anlamıram. Ona görə də bu sahə üzrə aidiyyəti şəxslərdən, ilahiyyətçilərdən xahiş edirəm: bu müəmmaya bir aydınlıq gətirin, özü də, yalnız ehkamlardan çıxış edərək yox, məntiqi dəlil-sübutlarla.

Yoxsa, belə gedişlə, qonaq qabağına çıxarılası və fəxrlə barmaq uzadılası liderlərimiz qalmayacaq. Çıxılmaz vəziyyətdə, özünü öldürməsə də, bu varianta üstünlük verəcək – başını götürüb qaçacaq, xalqın mənən üzüldüyünü, məşəqqətlər və sarsıntılar içində çabaladığını bir yana ataraq, aradan çıxacaq – həmin xalqa izahat vermədən, ondan əfv diləmədən, situasiyaya aydınlıq gətirmədən! Müəmma üstünə müəmmalar qalaqlayaraq, qaranlıqları artıraraq. Ey millət, çabala bu müəmmalar içində, əlləş bu kələflənmiş kələklə! Darıxma, bir 26 il də keçər, zaman yetişər, Novellə xanımlar sənə bu siyasi tapmacaların sirlərini açarlar!

Dünən “biz kəfənə bürünüb meydana çıxmışıq” bağıran demaqoqlardan haray-həşir salanlar da tapılacaq: aradan çıxan rəhbərin status-kvosunu saxlamağa çalışacaqlar, “elə oradan da idarə edə bilər!” deyəcəklər. Ancaq məntiqsizliyə necə don geyindirəsən!? Demaqoq isə ona görə demaqoqdur ki, Heçdən Varlıq yaradır. Nəsə, yadıma Jan Pol Sartrın əsəri düşdü. Yox, onun mürəkkəb əsərinə oxucunun diqqətini yönəltmək istəmirəm, yaxşısı budur ki, fəlsəfi praqmatizmdən bir dəyərli və aktual fikri xatırladım. Praqmatizmin amerikan dədələri deyərmişlər: “Cənablar, başınızı ağrıtmayın, həqiqət o şeydir ki, son nəticədə xeyir verir, əsl nəzəriyyə qaranlıq situasiyaları aydınlaşdırır, insanları tapmacalar qarşısında qoymur və cəngəlliklərə salmır. Həqiqi ideoloqluq və siyasətçilik də eləcə – insanların düşüncəsində, fəaliyyətində müəyyənlik yaradır, onları çaş-baş salmır”.

Görünür bizim “ideoloq-siyasətçi”lərimizə bu sadə, ancaq sanballı və ibrətamiz fikir gəlib çatmayıb, əks təqdirdə davamlı inadkarlıqla bu qədər cəfəngiyatlar, əsatirlər aləminə qərq olub özlərini gülünc vəziyyətə salmazdılar. Başa düşərdilər ki, ideologiya, siyasət, idarəetmə ən ağır çəkili və çoxölçülü məfhumlardır, biliklər müxtəlifliyi, məntiq sərrastlığı, təfəkkür çevikliyi, iradə gücü və əxlaq imperativləri ilə səciyyələnir. Böyük siyasət və böyük ideologiyaçılıq xüsusi subyektivlikdən müqayisəedilməz dərəcədə yüksəkdə dayanır, şəxsin (ideoloq-siyasətçinin) eqosu ilə çərçivələnmir və bu eqonun diktəsilə var olub, fəaliyyət göstərmir.

Ümumiyyətlə, xalqa və dövlətə xeyir verən ideologiya və siyasət ayrı-ayrı şəxslərin, o cümlədən, onların bilavasitə daşıyıcılarının (öndərliyə iddia edənlərin) nazı ilə, adiləşmiş istək və arzuları ilə müəyyənləşib-tənzimlənmir. İdeologiya və siyasətin öz daxili hökmvericisi və determinantları olur. İdeologiya(çılıq) və siyasət(çilik), əgər onların funksionallığı fərd və ya qrup maraqları səviyyəsinə endirilirsə, daxili monolitliyini, universallığını və paklığını itirir, get-gedə daha çox başlıca təyinatlarına cavab vermir, destruksiya və tənəzzülə uğrayır. İdeologiyanın tənəzzülü isə, uzun müddət davam edirsə, mütləq öz daşıyıcılarını da destruksiyaya çəkir, onların fəzilətli keyfiyyətlərinin deyil, qüsur və qəbahətlərinin artmasına səbəb olur. Məsələn, natiqlik – deyingənlik, sözbazlıq və demaqoqluğa, tədbirlilik isə nifrətedici fəndgirliyə, dələduzluğa, zəhlətökənliyə çevrilir. Getdikcə, ideya-siyasi dünyagörüşün məğzini daha çox kin-küdurət, intriqabazlıq, təkəbbürlük, özünəvurğunluq, özünə zahiri bəzək, “losk” vermək, hər vəchlə liderlik statusunu saxlamaq cəhdi və bu məqsədlə insanlardan xammal, “rasxodnıy” material kimi istifadə etmək meyli tutur. Xalqın və dövlətin maraqlarını ödəyəcək vəzifələrin icra olunması, fövqəl ağıl və cəsarət tələb edən ağır milli yükü daşımaq, milli missiyanı üzərinə götürmək kimi zərurətlər arxa plana keçir, “siyasətçi”də öz xüsusi subyektivliyindən doğan şəxsi ambisiyalarını həyata keçirmək eşqi-alovu güclənir, merkantil istəklər, ideya-siyasi mənfəətdarlıq və dalınca da maddiyyatçılıq get-gedə daha çox prioritetlik təşkil edir.

İdeoloji qeyri-adekvatlığın və tənəzzülün doğurduğu neqativ qanunauyğunluğun ən təhlükəli tərəfi odur ki, daşıyıcı persona daxili və xarici güclər tərəfindən həyata keçirilən verbovka üçün yetişmiş olur. Lazımınca yetişməsə də, onu buna asanlıqla hazırlayırlar. Müvafiq texnologiyalar müxtəlif kəşfiyyat mərkəzləri tərəfindən, şükürlər olmasın, onilliklər boyunca işlənib və tətbiq olunub. Bu texnologiya və üsullarla silahlanmış mərkəzlər, siyasi dairələr ideya cəhətdən zəif personaları, necə deyərlər, göydə qapırlar. Ən çətin və hətta mümkünsüz olanı – güclü ideya daşıyıcısını verbovka etməkdir! “İdeyalılığı” şəxsi və ya qrup maraqları ilə məhdudlaşan şəxs (siyasət və yaxud idarəetmə aktoru olsun, fərq etməz!) heç bir professional verbovşik üçün çətinlik təşkil etmir. Onun üçün ideyasız adamları, şəxsi ambisiya dağarcıqlarını alıb-satmaq, qatlayıb cibə qoymaq su içmək kimi bir şeydir.

heyder

Təcrübəli siyasət ustası, habelə, peşəkar çekist Heydər Əliyev belə incəlikləri gözəl bilirdi və bilərək də məharətlə tətbiq edirdi. Bu hesaba idi ki, əvvəlcə onu israrla dəvət edib, sonra isə “biz vəzifələrimizi dondururuq” deyərək keçmiş partnomenklatura nümayəndələrinə gözəl şans verənləri qısa zaman çərçivəsində ipə-sapa düzdü, dövlət idarəetmə sistemindəki xaosun, dərəbəyliyin qarşısını aldı, prezident iradəsinə mütləq tabe olan, ciddi nəzarət altında fəaliyyət göstərən idarəetmə komandasını yarada bildi. Bəli, o, zərurət olduqda, sərt üsullardan, kəskin metodlardan istifadə edirdi və bu da tamamilə düzgün idi. Çünki əsl siyasətin, mümkünlük sənəti ilə yanaşı, həm də zərurilik sənəti olduğunu dərindən anlayırdı. Başlıca zərurət isə bu idi: vaxtilə İngiltərədə, Fransada, ABŞ-da, Almaniya və İspaniyada, digər ölkələrdə böyük ictimai təlatümlər və inqilablardan sonra həyata keçirilmiş termidora Azərbaycan da ehtiyaclıdır və bu, reallaşdırılmalıdır. Termidor isə, mahiyyətcə, yersiz və hədsiz arzuları, hissi-emosional motivasiyalı gözləntiləri çərçivələmək, hoqqabazlıqlara və ictimai hərc-məcliklərə rəvac verən, idarəetmə vahidliyini pozan əməllərin qarşısını almaq, yaranmış situasiyadan sui-istifadələrə son qoymaq, Vətən və millət adından spekulyasiyalara rəvac verib, hay-küy yaradanları aktiv siyasi səhnədən kənarlaşdırmaq, dövlət idarəetmə sisteminin daxili birliyini təmin etmək, vahid hərəkət kursunu müəyyənləşdirmək və səlisləşdirmək, sürətlilik və operativlik göstərərək mümkün olan ictimai nizamı yaratmaq deməkdir.

Əlbəttə, bu “cüzi” tələbləri (bir elm olaraq) bilməklə yanaşı, vacibdir ki, onları həyata keçirməyi də bacarasan. Bu, həqiqi siyasətçinin atributiv keyfiyyətlərindəndir. Belə bacarıq, praktiki məharət yoxdursa, insan nə özünü, nə də milləti aldatmamalı, xəyalpərəstliyinin, quru-boş ambisiyalarının güdazına getməməli, ölkənin və xalqın geriləməsinə yol açmamalı, özünə müvafiq işlə məşğul olmalıdır. Bu, hər şeydən savayı, fərdi və ictimai əxlaq məsələsidir ki, siyasətdə və idarəetmədə xüsusi önəm daşıyır və əhəmiyyətə malikdir. Əxlaqlı adam ona yad olan, dərindən bilmədiyi işin, nəyin, nə vaxt və necə icra olunmasından başı çıxmayan vəzifənin altına girişmir. Girişirsə, deməli, özünü də, milləti və dövləti də bədbəxt edir, şərə və itkilərə yardımçı olur.

İstər-istəməz, belə adamın idraki-psixi kamilliyinə şübhə etməli olursan. Bir az da dəqiq desək, həmin anormal “həyat formulu”nun arxasında psixi qeyri-adekvatlığın, psixopatiyanın durduğunu etiraf etmək zorunda qalırsan. Yüz illər boyunca formalaşmış, müvafiq institut və ənənələri olan oturuşmuş cəmiyyətlərdə idarəetmə sisteminə bu cür psixopatiya daşıyıcılarının kütləvi transferi, demək olar ki, mümkün deyil. İşlək dövlət sisteminin özü bunun qarşısını alır. Yenicə müstəqillik qazanmış, zəruri strukturları lazımınca formalaşmamış ölkələrdə isə, aydındır ki, psixopatiya daşıyıcılarının dövlət idarəetmə sisteminə daraşmasının qarşısını alan etbarlı mexanizm və vasitələr olmur. Ən böyük təhlükələrdən də biri elə budur! Siyasətə və dövlət idarəçiliyinə can atan hər kəs, əgər millətini və dövlətini sevirsə, bu həqiqətləri nəzərə almalıdır. Siyasətçi olmadan da, xalqa xeyir verməyin yolları, formaları kifayət qədərdi. Pis peşə olmur, pis mütəxəssis, işçi, icraçı olur!

Sözün düzü, səsləndirdiyim tövsiyənin reallaşmasına özüm də şübhə edirəm. Belə ki, psixopatiya elə bir azardır ki, faktiki, müalicəsi yoxdur. Adamın canındadırsa, onu oradan yox etmək qeyri-mümkündür. “Ağıl duası”nın bir faydası olmur. Kənar təsir, əslində, onu daha da sırtıqlaşdırır və şiddətləndirir. Daşıyıcısı da, sanki, bu şiddətlənmədən, ictimai normalara divan tutmaqdan ləzzət alır. Həqiqətə qalanda, burada söhbət xəstəlik tarixindən yox, dəlilik tarixindən gedir. Siyasi-ideoloji psixopatiya isə, bütün başqa növləri ilə müqayisədə. ən sağalmazı və təhlükəlisidir. Stalin kimi dahi dövlət adamları bunu bacarmayıb, adi bəndələr nə edə bilərlər!? Ancaq, hər halda, o kişi psixopatiyanı bir xəstəlik kimi müalicə edə bilməyibsə də, psixopatların dövlət idarəetmə sisteminə sirayət etməməsi üçün xeyli uğur qazanıb. İlk növbədə də, ictimai ədalətlilik və ciddi tələbkarlıq prinsiplərinə söykənən sərt idarəetmə üsul və vasitələrilə. Əlbəttə ki, onun ideya təmizliyi və möhkəmliyi, şəxsi, ailə, qrup maraqlarından doğan xüsusi subyektivliyi birmənalı surətdə kənara atması burada öz müsbət və həlledici rolunu oynayıb. Dövlət idarəetmə sistemini psixopatların boşboğazlıq demokratiyasının diktəsinə vermək, xəstə adamların naz-qəmzəsinə dözmək, yaxud da ki, guya, “öz işini bilən” anadangəlmə “xişnik”lərin qucağına atmaq, faktiki, qısa zaman daxilində dövləti güdaza vermək deməkdir. Bunun başqa adı yoxdur!

Yeni dövlət quruculuğu zamanı, xüsusən də müstəqilliyini təzəcə əldə etmiş ölkələrdə bu tələbin ödənilməsi, yəni, psixopatiya daşıyıcılarından və “xişnik”lərdən dövləti, idarəetmə sistemini qorumaq məsələsi ən aktual və vacib vəzifələrdəndir. İlk növbədə – dövlət başçısı üçün. Ölçüsüz-əndazəsiz parlamentarizm, fikir müxtəlifliyi, plüralizm adı ilə demaqoqsayağı debat və diskussiyalar, ölçüləri, etikası, mahiyyəti, meyarları qeyri-müəyyən, dolaşıq və müəmmalı fikir toqquşmaları xeyirdən çox, ziyan gətirir, olub-qalan dəyər və fəzilətləri də alt-üst edir. Və son nəticədə dövlətdə mütərəqqi amil və tendensiyaların formalaşıb, inkişaf etməsinə yox, irtıcanın, cəmiyyəti peşəkarcasına söküb-talayanların, vicdanını itirmişlərin diktaturasına xidmət edir. Bununla da, artıq, dövlətin taleyi sapdan asılı olur. O dərəcədə ki, bəzən onu xilas etmək də mümkün olmur. Bəşər tarixində bu qanunauyğunluğu təsdiqləyən kifayət qədər misallar var.

Bizim həmyerlimiz, böyük fizik, Nobel mükafatı və üç dəfə Stalin mükafatı laureatı Lev Landau tez-tez tələbə və aspirantlarına xatırladarmış: elmdə vacib olanı bilmək və etmək, təsadüflərdən, zir-zibildən azad olmaq – ən mühüm məsələdir. Düşünürəm ki, siyasət üçün də bu tövsiyə həmişə aktualdır. Yeri gəlmişkən, F. Engels də “Təbiətin dialektikası”nda yazır: “Dünya botanikləri bütün vaxtlarını ayrıca bir noxudun minlərlə başqa bitkilərlə təsadüfi əlaqələrinə sərf etsəydilər, biologiya elmi olmazdı”.

Bəli, hər şeydən öncə Söz gəlir, bunu düz deyirlər. Ancaq, söz var qurur-yaradır, söz var dağıdıb-öldürür. Və hər ağızdan çıxan söz-fikir dövlət, millət quruculuğuna xidmət etmir. Bu missiyanı daşıyan söz-fikir ayrıca götürülmüş, göydən düşmə, alaçiy və əlahiddə nəsnə olmur (“könlüm belə istədi – belə dedim!”), səlis daxili məntiqə, struktura, funksiya və imperativlərə malik vahid elmi-nəzəri sistemin tərkib hissəsi, üzvi elementi olur. Bu nəzəri sistemə milli-dövlətçilik ideologiyası deyirlər. Ayrı-ayrı partiyaların (iqtidarlı-müxalifətli!) siyasi ideologiyalarına münasibətdə bu sistem qeyd-şərtsiz prioritetliyə və dominantlığa malik olur. Yəni, ideya-siyasi ierarxiyada yüksəkdə dayanır və müəyyənedici funksiya daşıyır. Belə deyilsə, dövlət başsız-beyinsiz, yaxud da beyni olub, ağlı olmayan adama, səmtini-istiqamətini bilməyən çapara bənzəyir. Ən ağıllı yorğa at da onu bir yana çıxara bilməz – dağa-daşa çırpılacaq, xəndəklərdə ilişib qalacaq, gölməçələrdə batacaq.

Amerika dövlətinin Con Adams, Bencamin Franklin, Aleksandr Hamilton, Con Cey, Tomas Cefferson, Ceyms Medison, Corc Vaşinqton kimi baniləri və qurucuları bu tələb və məqamları dərindən anlayırdılar və anlayaraq da bütün potensiallarını, intellekt və bacarıqlarını zəruri istiqamətdə səfərbər etmiş, deyərdim ki, tayı-bərəbəri olmayan fövqəl iş görmüşlər. Nə yaxşı olardı ki, uşaqlarımıza lap ilkin çağlardan “Gülzar nənənin nağılları” əvəzinə bu yaradıcı-qurucu insanlar barədə məlumatlar veriləydi. Həqiqi iman, haqq-ədalət, dövlətçilik yolunda bu, daha düzgün olmazdımı? Lap ilkin çağlardan bilərdilər ki, dövlət nədir və onu necə qururlar, həqiqi ideoloq-siyasətçi hansı insani və professional keyfiyyətlər daşıyıcısı olmalıdır? Ən azından, əxlaqlı vətəndaş kimi böyüyərdilər – o mənada ki, gələcəkdə bilib-bacarmadıqları işin altına girməzdilər. Dərindən anlayardılar ki, əxlaqlı adam öz təşəbbüs və əməllərinin doğura biləcək nəticələri sarıdan məsuliyyətli olur və onun vicdan, ictimai borc hissi məhz bu zəmində cilalanır, möhkəmlənir və kamilləşir. Vicdanlılıq o instansiyadır ki, insan onun qarşısında məsuliyyətli, cavabdeh olur! Şükürlər ki, biz uşaq olanda kommersiya konveyerindən çıxmış indiki nağılbazlar və onların yapıb-quraşdırdıqları “uşaq nağılları” yox idi. Nənəmiz-anamız bizə, heç olmasa, “Qabusnamə” və “Gülüstan”dan, “Kəlilə və dimnə”dən, "Rüstəm və Zöhrab"dan nəsə oxuyub, başa salırdılar. Uydurmalarla, mənasız quramalarla, yalanlarla, əttökən təbliğatla böyüyən uşağın sonrakı “siyasətçi”liyi nə olmalıdır? Qırmızı-həyasız beşlik kimi girəcək 20-lərin, 50-liklərin arasına, hay-həşir salıb bağıracaq: “Mən xalqın xilaskarıyam!”. İndi, gəl, bu psixopatın qarşısını al!

“Dövlət” deyilən siyasi qurumun iqtidar və müxalifət üçün ayrı-ayrı milli-dövlətçilik ideologiyaları olmur. O, bütün siyasi və qeyri-siyasi tərəflər üçün vahid elmi-nəzəri sistemdir ki, cəmiyyətin bütün həyat sahələrinin mövcudolma və fəaliyyətinin ideya-nəzəri, dünyagörüşü və epistemoloji əsasını təşkil edir, milli təhlükəsizlik, hərbi, iqtisadi, xarici əlaqələr, sosial həyat, mənəviyyat doktrinalarının mahiyyətini və səciyyəvi xüsusiyyətlərini diktə edir, taktiki və strateji menecmentin məzmununu, simasını müəyyənləşdirir. Zamanın tələblərinə uyğun olaraq inkişaf edən milli-dövlətçilik ideologiyası bütün sahələr üzrə fəaliyyət göstərən məmurlar şəbəkəsinin əqidə möhkəmliyini, məsuliyyət və vicdan hissini qoruyub, təmin edən əsas gücdür. Dövlət işində səlis və sərrast milli ideologiya olmadan əqidə və iradə möhkəmliyindən, xalqa sədaqətdən, vətəndaşlıq borcundan danışmaq əbəsdir. Fetişləşdirilmiş şəxsiyyətlərə, “brend”lərə sitayiş dövlət işində sədaqətin, məsuliyyətin, ekstremal situasiyada düzgün seçim və hərəkətin əsası, impulsu və motivasiyası ola bilməz! Məmurun sitayiş yeri – milli maraqları ifadə və təmin edən milli-dövlətçilik ideologiyasıdır! Onun yararlığı, sədaqəti, etibarlılığı və peşəkarlığı bu ideologiyanın imtahanından keçməklə müəyyənləşir.

Şəxsiyyətlərə pərəstiş, onlar barədə mifyaradıcılığı, bütün mahiyyətləri personalara-brendlərə müncər etmək, hər şeydən əlavə, xüsusi subyektivliyi ifrat dərəcəsinə çatdırmaqdır ki, son nəticədə, hətta ən böyük və güclü dövləti də tənəzzülə, məhvə aparır. Burada dövlət ideologiyasının başında duran Mixail Suslovun “boz kardinal”lığının SSRİ üçün hansı faciələr gətirdiyini xatırlatmaq kifayətdir! Onun sayəsində ideoloji iş adı ilə, əslində, uzun müddət cəmiyyətə bütpərəstlik yeridilmiş, ikrah hissi doğuran stereotiplər, şüarlar, ştamplar təbliğ edilmiş, işartı verən hər bir ideya novatorluğu boğulmuşdur. Həqiqətən də, düz deyirlər: hən ağır və çətin iş – düşünmək, fikirləşmək işidir!

Əfsuslar ki, qabartdığım məna və kontekstdə bizdə vəziyyət heç də qənaətbəxş deyil. Otuz ilə yaxın vaxt keçməsinə baxmayaraq, müxtəlif obyektiv və subyektiv səbəblər üzündən zəruri işlər aparılmayıb, ideoloji sahənin ardıcıl və sistemli inkişafı təmin olunmayıb, ölkənin elmi-yaradıcı potensialı bu istiqamətdə səfərbərliyə alınmayıb və hərəkətə gətirilməyib. Bəziləri, ümumiyyətlə, səthi ağıl və bilik ucbatından “demokratik cəmiyyətdə vahid ideologiyaya ehtiyac yoxdur!” deyərək superdemokrat olduqlarını nümayiş etdirməklə məşğul olublar, digər siyasi çoxluq isə ağır zəhmət çəkib, lazımlı iş görmək əvəzinə ayrı-ayrı nadir tarixi şəxsiyyətlərə istinadlarla, onların adından və irsindən sui-istifadə etməklə, öz keçiçi məqsəd və maraqlarını oxşayan miflər, əsatirlər yaratmaqla, milli tarixin dəyərli simalarını “brend”ə çevirməklə, onların kölgəsində rahatlıq tapıb, mürgü vurmaqla və “siyasət yürütməklə” borclarını bitmiş hesab ediblər.

Bu, o deməkdir ki, 20 faiz torpaqları işğal olunmuş, ciddi islahatlara ehtiyaclı olan ölkə bəşər tarixinin belə bir sərt, mürəkkəb dönəmində ideoloji cəhətdən silahsız qalıb. Onun olub-olmayan ideoloji təsərrüfatı kol-kos basmış baxımsız cəngəlliyə bənzəyir – hapı-gopu, uydurması-şərləməsi, söyüş ritorikası, isterikası bol, intellektual tutumu, dəyanəti-təpəri, döyüşkənliyi, sanbalı və kəsərliyi, sərtliyi və səlisliyi isə yox dərəcəsində olan bir konqlomerat! Üstəlik də, bu “ideologiya” özünü dünyaya sivil bir biçimdə göstərmək eşqinə düşərək, multikulturalizmin müəmmalı yollarında olub-qalan zirəkliyini də itirib.

Paradoksa bir bax, yüz illər boyunca formalaşmış, əməlli-başlı oturuşmuş ABŞ və İngiltərədə, Almaniya və Fransada, Belçika və Danimarkada “multikulturalizm”, “tolerantlıq” deyəndə, hər şeyə elmin, ağlın, sağlam düşüncənin gözü ilə baxırlar, milli maraqlara, dövlətə nə kimi xeyir və ziyan gətirə biləcəyini ölçüb-biçirlər, tarixi situasiyanı nəzərə alırlar, bizlər isə, təzəcə xizək üstə çıxan idmançı kimi, birdən-birə zirvələri fəth etmək, hamıdan qabağa sıçramaq istəyirik. Burada böyük Üzeyirin metodoloji tövsiyəsi yadıma düşür: sadədən mürəkkəbə doğru gedərlər! Kündəmizmi belə yoğrulub? Bu qədər dəbə, şapalaqla üz qızartmağa vurğunluq haradan gəlir? Ağına-bozuna baxmadan, hər şeydə pioner, dillər əzbəri olmaq alovu bizdən əl çəkməyəcəkmi? Odur ey, yüz il əvvəl, bütün Avropa kişilərinin ağlına gəlməyən bir vaxtda biz savadsız qadınlarımıza səsvermə hüququ vermişdik, rənginə-sortuna varmadan parlament yapmışdıq. Əfsuslar ki, pionerliyimiz və nümayişkaranəliyimiz ağır başa gəlib və gəlir də. İndi oturub, itirilən torpaqlar barədə deyinirik, göz yaşları axıdırıq.

İndi özünüz fikirləşin, belə bir ideoloji konqlomeratla başdan-ayağa hərbi-siyasi mahiyyət daşıyan, terrora sözdə yox, birbaşa əməldə dəstək verən, aparıcı dövlətlərin güc mərkəzləri tərəfindən himayə edilən, dünya ermənilərinin sistemli və ardıcıl lobbiçiliyinin hər cür qayğısından, maddi və mənəvi yardımından bəhrələnən daşnak ideologiyasına qarşı biz nə edə, hansı uğurlara nail ola bilərik? Onsuz da zəif, amorf, həddən ziyada sentimental, üzr istəyirəm, dişi, ancaq qısır qalıb bala verməyən bir ideologiyanı, daha doğrusu, ideologiya adından var-gəl edən konqlomeratı bir qədər də multikulturallaşdırmaq, genderləşdirmək, feminiləşdirmək nəyə lazımdır!? Olmazmı ki, ideoloji təsərrüfatın sistemləşdirilməsi və kamilləşməsi, bir növ, erkəkləşməsi və döyüşkənliyi barədə fikirləşək, zəruri işlər görək. 20 faiz torpaqları işğal edilmiş, amansız, hiyləgər və məkrli düşmənlə üzbəüz qalan ölkə, məncə, belə hərəkət etməlidir. Xarici düşmənlərə hədəflənmiş dişli-təpərli ideologiya olmadıqda, hər şeydən əlavə, məmurlar ordusunun özbaşınalığı, vəzifə daşıyıcılarının öz səlahiyyətlərindən qeyri-qanuni bəhrələnməyi başlayır. Son nəticədə isə, artan ədalətsizlik, qanunsuzluq, rüşvətxorluq və korrupsiya xalqla hakimiyyət arasında zəruri birliyi köklü-dibli pozur.

Etibarlı dayaqlar üzərində qərarlaşan, yaradıcı inkişafda olan həqiqi ideologiyanın əsl məğzindən doğan məzmun-mahiyyət siyasətçini yanlış meyl və addımlardan çəkindirən əsas hökmverici, diktəedici qüvvədir. Bu qüvvə zədələnib zəifləyirsə, siyasətçini heç bir kənar güc səhvlərdən qoruya bilməz. Kimlərinsə tənqidi, ümumən, heç bir fayda verməz, əksinə, vəziyyəti tündləşdirər, siyasi abı-havanı qarışdırar və daxili hərcmərcliyi artırar. Buna sübut kimi elə yeni tariximizdən yüzlərcə misal-faktlar göstərə bilərik.

İdeoloqluğa və praktiki siyasətə can atanlar bu “elementar metafizikanı” bilməlidirlər. Bilib, anlamadan girişirlərsə, deməli, anadangəlmə psixi-idrakı və mənəvi qüsurlardan azad deyillər, bir qədər də dəqiq desək, müxtəlif növ psixopatiya daşıyıcılarıdırlar. Psixopatiyanın nüvəsini xəstə “Mən” təşkil edir ki, faktiki olaraq müalicəsi yoxdur. Vay halına o ölkənin ki, bu adamlar siyasətə və idarəetməyə daraşır. Siyasi məkanda kütləviləşən psixopatiya öz aqressiyası, məsuliyyətsizliyi, hikkəsi və kini ilə bir yerdə həmişə, son nəticədə, cəmiyyəti acınacaqlı vəziyyətə salır. Psixopat, bir qayda olaraq, xəstə olduğunu anlamır, əksinə, başqalarını – bütün ətrafı sağlam, dürüst olmamaqda suçlayır. O, pozitiv nəyisə görmür və görmək belə istəmir, çünki öz xəstə mənindən doğan “metrə”ni universal etalon bilir və bu etalondan hətta cüzi yayınmanı qəbul etmir. Azca, epsilon dərəcədə, fərq varsa, deməli, o şey pisdir, o insan düşməndir; ya tezcənə sındırılmalıdır, ya da aradan götürülməlidir. Bu minvalla Pol-Pot iki milyon adamın axırına çıxmış, Noryeqa isə Qaitini məhvolma həddinə çatdırmışdır.

Psixopat ətir-işıq saçana yox, iy verənə, üfunət yayana, qaranlığa və zülmətə meyllidir. Başqa sözlə, çürüyən, can verib ölən, aqoniya içində çabalayan onun üçün cəzbedicidir, bu stixiyada özünə rahatlıq tapır, həzz alır. O – təbiətcə nekrofildir. Bir çoxunda nekrofillik o dərəcədə şiddətli olur ki, məhz bu əsasda xəstə ambisiya, hakimiyyətə canatma formalaşır, hər cür vasitələrlə yüksək vəzifə tutmaq, kreslodan dördəlli yapışmaq həvəsi güclənir. Tarix də dəfələrlə göstərib ki, belələrinin siyasi hakimiyyətə sahiblənməsi mümkün olub – ta qədim dövrlərdən indiyə kimi. Bir çox hallarda da onların ambisiyalarının həyata keçməsi və hakimiyyəti qəsb etməsi öz maraqlarını güdən xarici güclər tərəfindən dəstəklənib. Xalqına məşəqqətlər yaşadaraq divan tutan və idarə etdiyi ölkəni son nəticədə viranə qoyan müstəbidlərin əksəriyyəti məhz bu yolla hakimiyyət başına gəliblər.

Əyanilik xatirinə birinin adını çəkim – İdi Amin! Uqandanı, guya, xoşbəxt etmək istəyən İngiltərənin xeyir-duası və hərtərəfli (ancaq – üstüörtülü!) yardımı ilə cadugər qadın – tibb bacısının bicbala, hələ 16 yaşında İslamı qəbul etmiş oğlu Amin 1971-ci ildə (artıq Uqanda silahlı qüvvələrinin baş komandanı vəzifəsində dövlət xəzinəsini talan etməkdə suçlanan birisi!) hərbi çevriliş yolu ilə prezident kürsüsünü ələ keçirmişdir. Heç ibtidai təhsili də olmayan, ancaq 192 sm boyu, 110 kilo çəkisi ilə adamların diri-diri sümüklərini sındırmağı bacaran bu bicbala korrupsioner hakimiyyət başına gələrkən bəyan etmişdir (ingilis xeyirxahlarının “şparqalka”sını üzündən oxuyaraq!): “Mən, söz verirəm ki, Konstitusiya və insan haqlarının qarantı olacam, Uqandada demokratiya və ədaləti bərpa edəcəm!”.

Bax, belə! Bütün şüurlu dövrü çeşidli cinayətlərlə zəngin olan yaramazın yekəsi dövlət başına gətirilmişdir. Onun qatı cinayətkar olduğunu ingilis kəşfiyyatı və siyasiləri də bilirdi, sonralar (prezidentliyi dövründə) Aminə hərtərəfli yardım etmiş SSRİ və Liviya rəhbərliyi də – guya ki, bu bicbala Afrikada sosializm quracaq! Əslində, əvvəlki prezident Milton Obote öz maymaqlığının, ləngliyinin və “humanizminin” qurbanı olmuşdur. O, Amini vaxtilə ağır cəzadan xilas etmiş, sonralar isə onun silahlı qüvvələrin baş komandanı kimi talançılığına və özbaşınalığına göz yummuşdur. Qatı cinayətkarlar isə heç vaxt ağır cinayətlərə görə onları bağışlayanlara hörmət hissiylə yaşamırlar, əksinə, nifrət edirlər və məqam yetişdikdə, fürsəti əldən vermirlər.

Demokratiya və ədalət gətirəcəyini car çəkən Amin səkkiz illik hakimiyyəti dövründə, sözün həqiqi mənasında, Uqandanın axırına çıxmışdır. Adam əti yeməkdən, siyasi rəqiblərin (“demokratik Fransa”dan sifariş etdiyi xüsusi gilyotinlə) səliqə ilə kəsilmiş başlarını soyuducularda saxlayaraq seyr etməkdən ləzzət alan bu bədheybət heyvərə iki mindən artıq adamı şəxsən öz əlləri ilə öldürmüşdür. Ümumilikdə, 500 minə yaxın uqandalı müxtəlif fiziki işgəncələr verilməklə məhv edilmişdir. Burası da maraqlıdır: 1979-cu ilin aprelində, Tanzaniya qoşunları Uqandanın paytaxtını tutarkən, Amin Liviyaya qaçmış, həmən ilin dekabrında isə birdəfəlik Səudiyyə Ərəbistanına köçmüş və ömrünün sonuna kimi (2003) əməli-saleh müsəlman qiyafəsində burada yaşamışdır. Uqanda xalqının qanı, həyatı bahasına talanmış milyardlar isə “demokratik” Səudiyyə Ərəbistanı və onun “superdemokratik” himayədarı ABŞ-ın “alicənab kişiləri”nin qisməti olmuşdur. Bir sözlə, ideologiyanın yoxluğu da, onun psixopatikliyi də dəhşətli şeydir!

P.S. Onu da bildirim ki, hörmətli xanımlar və cənablar, siyasət və idarəetmə aləmində özünü görənlər: kamil, yararlı ideologiya yalnız və yalnız müvafiq metodologiya vasitəsilə, daha dəqiq desək, mükəmməl epistemoloji sistem hesabına yaradılır. Belə bir epistemoloji sisteminiz varmı, onu işləmisizmi, adı-soyadı, fəlsəfi nüvəsi, məzmun-mahiyyəti, özəl daşıyıcıları nədir? Yoxdursa, heç olmasa, mütləq görüləsi işlər sırasına daxil etmisinizmi? Bəlkə, düşünürsünüz ki, nəzəriyyəçilik, metodoloqluq sizin siyasətçiliyinizin qaşına-gözünə yaraşan şey deyil!? Biləsiz ki, nəzəriyyəsiz siyasətçilik Sudan və Somali, Liviya və İraq, Liberiya və Burundi, Burkina-Faso və Konqo, Ruanda və Zimbabve, Qaiti və Qambiya kimi faciələr içində yaşayan, ölümlə əlləşən ölkələrdə olub və var. Nəsə, bu mövzu barədə söhbət qalsın gələn dəfəyə.

Şərhlər

Teymur 2019-07-09 14:18:02

Əbülhəsən müəllim çox sağ olun ki, vaxtaşırı oxucularınızın yaddaşını yeniləşdirirsiniz. Çox əla mövzudur və hər oxucu bir cür başa düşür. Heydər Əliyevin bacarıqlı çekist olmasını qeyd etmək qəbahətdirmi? AXC hakimiyyəti H. Əliyevin necə çekist olduğunu qiymətləndirə bilmədikləri üçün məğlub oldular və bu gün də birləşə bilmirlər.

Yusifə cavab 2019-07-09 14:18:02

Əbülhəsən müəllim, hadisə və proseslərin baş vermə ardıcıllığını qabaqcadan duya bilən və onlara obyektiv, doğru qiymət verməyi bacaran ziyalımızdır. Görkəmli filosofun təfəkkürünün məhsulu olan sanballı əsərlər Azərbaycandan kənarda da böyük həvəslə oxunur. Əbülhəsən müəllim sözünün dəyərini bilən, nizam və intizamın tərəfdarı olmaqla həqiqəti sevən alimdir və daim yaradıcılıqla məşğuldur. Onu münaqişələrə çəkmək istəsələr də o daim haqq, ədalət tərəfdarı olub, dialoq əsaslı məntiqli məsləhətlər verib.

Saidə Əliyeva 2019-07-09 14:18:02

Görünür,Yusif prof.Əbülhəsən Abbasov barədə tam məlumatsızdır.Fəlsəfə inst-da uzun müddətdir işləyirəm.Əbülhəsən m.həmişə yüksək elmi-intellektual səviyyəsi,təşkilatçılıq qabiliyyətləri və mənəvi-əxlaqi keyfiyyətləri ilə seçilib,bir nümunə olub.O,haqq-ədalət,qanun,millətimiz və dövlətimiz naminə fədakarcasına çalışan,otijinal və məhsuldar yaradıcılığı olan görkəmli alimlərimizdəndir. Zərurət yarandıqda,laqeyd qalmayıb,kollektivin qanuni maraqlarını qoruyub,ancaq heç vaxt münaqişələr təşəbbüskarı olmayıb.

Səidə Xanıma 2019-07-09 14:18:02

Demək olar ki, əksərimiz mütaliə etmir və edəndə də məğzini dəqiq anlamırıq. Dərin nəzəri-təcrübi bilginin bircə məğzi var. Nəinki, müstəqil, hüquqən də qəti dövlət ideologiyası yoxdur? Müəllif sadəcə, doğru-qətiyyətli qərarsızlığa işartı verib.

Bir bende 2019-07-09 14:18:02

Üzr dilərim, Cənab Doktor, Professor, CEMİYYETİmizi ardıcıll aşağılayan Bütövmü, ya Böyükmü Az siyaserlerden ferqli olaraq sırf iqtidara aid mücerred meqale vermisiniz. Çoxdilli diplomatiya her an xalqın hüququnu teleb etmekle siyasi-herbi çoxüzlülüyü-terroru mühakime etmeliydi? Bir şerhe göre müellifin hansısa protokola etirazı yazıda görünmür? Onlar olmasa yadelliler heç on ile de Qarabağı işğal ede bilmezdiler. Alimin bu ferze münasibeti daha önemlidir.

Yusif 2019-07-09 14:18:02

Əbülhəsən Abbasov həmişə optimal idarəetmədən, sinergtikadan danışır. Axı, necə olur ki, işlədiyi Fəlsəfə İnstitutunda baş verən münaqişələrdə həmişə adı hallanır? Bununla bağlı KİV-də və sosial şəbəkələrdə kifayət qədər məlumat var. Belə çıxır ki, o, xaosdan-nizama prinsipinin reallaşmasının yolunu münaqişələrdə iştirak etməkdə görür. Səmərəli idarəetmədən, ideologiyadan danışan şəxs intiriqalarda iştirak etməz.

Geber 2019-07-09 14:18:02

Adil bəyə : Rassionalliq haqda Əbuləsən müəllimin yazilarini oxumaqdan qabaq onlarla ixtisas üzrə kitablari oxumaq və konspektləşdirmədən oxuyanlar əlbəttə ki rassionalliq haqda düşünməsi qeyri rassionalliqdir. Şəxsən mən məqaləni beş dəfəoxudum hər dəfəoxuyanda nadir flsəfi sistemlərin final nəticələri haqda professorun özünün versiyasi ilə taniş oldum. Yəqinliklə deyərdim ki professorun şuuru klassik alman qeosiyasi fəlsəfə yox praktik nəzəriyyəçilərinə yaxindir.

S. Rəsulzadə 2019-07-09 14:18:02

Yazı böyükhəcmli olsa da, maraqla oxudum, məmnun oldum. Əhəmiyyətli fikir və ideyalar irəli sürülür ki, onlara əməl olunarsa, böyük xeyir gətirər. Belə dəyərli alimin elmi potensialından nə qədər çox və səmərəli istifadə olunarsa, bir o qədər cəmiyyətimiz və dövlətimiz qazanar. Əbülhəsən müəllimə can sağlığı və yeni uğurlar arzulayıram.

Qəhrəman 2019-07-09 14:18:02

Hörmətli Əbülhəsən müəllimə bu yazıda göstərdiyi obyektivləyə və keçdiyi həyat yolundan qazandığı bilikləri bizlərlə bölüşüb maarifləndirdiyi üçün təşəkkür edirəm.Adil bəyə də sözüm budur ki,hörmətli ziyalımız haqqında düzgün olmayan informasiya verib oxucular arasında çaşqınlıq salmaq lazım deyil.Bircə onu deyə bilərəm ki,Əbülhəsən müəllimə edilən təklifləri qiymətləndirsəydi bugün ən yuxarı postların birində görmək şübhəsizdir.Əbülhəsən müəllim kimi savadlı ziyalımızın qədrini bilmək bizim borcumuzdur

Soltan bəyə 2019-07-09 14:18:02

Əbülhəsən müəllim heç vaxt ziddiyyətli, qeyri-obyektiv fikirlər səsləndirməyib, xalqa kimisə sırımaq cəhdində olmayıb, öz maraqlarını ümumi milli maraqlardan yüksəkdə tutmayıb, yeri gələndə başqaları naminə risklərə gedib, kiminsə diktəsi ilə yazıb-pozmayıb, şərə qulluq etməyib. Bunu mən onu yaxından tanıyan keçmiş tələbəsi kimi deyirəm. Arzu edərdim ki, hamı belə müəllimin məktəbindən keçsin! Xahiş edirəm, belə şəxsiyyətə münasibətdə ədalətsiz mövqe tutmayın.Bəzi başqa alimlərimizdən nə etdiklərini soruşun

Adil 2019-07-09 14:18:02

Bir müddət keçdi, Ə.Abbbasov başladı indiki hakimiyyəti tərifləməyə. Nə vaxt? Parlament seçkiləri ərəfəsində, deputat olmaq istəyirdi. Sonra yenidən başladı indiki hakimiyyətə ideologiya "dərsləri" keçməyə. Heç bu adamın özü də bilmir nə istəyir.

Millikişi 2019-07-09 14:18:02

Hörmətli professor çox vacib və ümummilli əhəmiyyətli məsələ - milli ideologiya və xüsusiyyətlər barədə dərin təhlil aparmısınız. Ləzzətlə və diqqətlə oxudum. Çoxdan belə elmi əsaslara, həyati faktlara söykənmiş mükəmməl alim araşdırması oxumamışdım. Ruhum təzələndi desəm yanılmaram. Amma çox təəssüflənirəm! Belə araşdırmalara bizlər susamışıqsa da, onu oxuyub ondan ibrət götürməli olan yuxarıədakılar məqalənizi oxumayacaqlar, eşitsələr ağız büzəcəklər. Psevdo multikulturallıqdan dəm vuracaqlar.....

Geber 2019-07-09 14:18:02

Məqalə haqda is bunu deyərdim : Bəzən 300 və ya 500 il lazimdir ki , bir nəfər ğəlsin söz ilə izah oluna bilməyən mənalari söz qiyafəsinə ölçüb biçsin. Amma həyata keçirmək üçün isə , yəni praktikada tətbiq üçün isə 2000 ildə bir nəfər ğəlib həyata keçirər .

P.S -e 2019-07-09 14:18:02

Bir ziyali kimi meqalenizi oxudum. Bildiyimiz ve bilmediyimiz meqamlar vardi. Maraqlidi. Coxdandi yaxşi meqaleler senzuradan kecmediyi ucun capi yoxdur. Sehv neden ibaret idi deyim: Xahis ederdim sonda adlarini sadaladiqiniz dovletlerin siyahisina Azerbaycanin da adin yazaydiz. Niye??? 26 ildir niyyetimizin ne olduqunu bilmedim. Halva halva demekle aqiz sirin olmaz! Yalanlari esitmekden iyrenirem..... Omurse basa catir. Yeni gelen nesilese daha kimlerin uqrunda mubarize aparmaqi oyredince, .....

Sus 2019-07-09 14:18:02

....Hər həftə məlum olur ki,filan məmurun 10-15 milyonluq villası, 100 milyonlarla xaricdə pulu var.Onlara bu haram var-dövlət haradandır?Nəyə görə YAP hakimiyyəti buna aydınlıq gətirmir? Suala balaca uşaqdar da cavab verə bilər.Amma YAP-çılar cavab verə bilməzlər.Sanki bunları seçib yığıblar ki,siz talanla, yalanla məşğul olun.Allaha təfəkkür!

Soltan 2019-07-09 14:18:02

Salam Əbülhəsən müəllim. Əbülhəsən m. 2 il əvvəl həmən bu saytda http://azpolitika.info/?p=297070 yazdığınız “Prezident Elçibəyi dşünərkən ...” başlıqlı məqalənizi xatırlamağınızı xahiş edirəm. Həm də bu məqaləyə comment yazanlara tövsiyə edirəm ki, o məqaləni oxusunlar. Tam ziddiyətli fikirlər. Təəssüf! Əbülhəsən m. nə oldu indi başa düşdünüz bunları? Yoxsa, dünənə kimi Bəyi xalqa "nadir tarixi şəxsiyyət" kimi sırımaq ideyanız baş tutmadı? Tutmayacaq da! Xalq hər şeyi bilir. Görünür Siz filosoflar ...

miri 2019-07-09 14:18:02

Bu yazida hami tənqid hədəfindədir: "islam pisdir", "müxalifət yararsızdır", "iqtidar komandasının ( komandanın quruluşu isə dahi!) üzvləri quldur"... Bəs nədir düz, nədir yaxşı? Məhz bu mövqedə olanların aparıcılıq fürsəti ələ düşəndə toplumun başına "oyun" açır,bu 26 ildə olduğu kimi.Bu yazıda çəkilən tarixi nümunələrdə də belə olub. Liderlik millətin yaxşısına da, pisinədə "qucaq açan" bilənin əlində olanda uğur qazanılır. İdeologiya isə millətdən kənar məfkurə kimi qəbul olunmamali və ya həyat tərzində, düşüncədə olmayan ideologiyanı qəbul etməklə icra oluna bilmir. Hələ keçən əsrin əvvəlində "biz kimik" sualına cavab bu millətin ideologiyasının əbədi təməl qanunu olacaq. Zamana və reallığa uyğun kiçik dəyiskənliklər ilə qəbul olunmuş və ya gələcəkdə qəbul olunacaq ideologiyalar məhz bu "mənbə"dən qidalanaraq. Fərdlərin və ya qrupların marağını təmin etmək üçün yaradılan partiyaların isə məramlarinda göstərdikləri idealogiya nə olmasından aslı olmayaraq "tarixin zibilliyi"nə gedəcək.

ÇOX TƏSSÜF Kİ: 2019-07-09 14:18:02

məzlum AZƏRBAYCAN YURDU VƏ AZƏRBAYCAN XALQI...

Adil beye 2019-07-09 14:18:02

Bezi meseleleri Adil beyin ndzerine catdirmagi vacib bilirem. Ebulhesen m cebhe hakimiyyeti dovrunde heqiqeten PA da isleyib. Simal rayonlarina tehkim olunub. Onun bacarigi ve isguzarligi sayesinde simaldan gozlenilen melum prosesin qarsisi alinib. H.Eliyevin hakimiyyeti dovrunde de PA da calisib. Daha genis formada. Elave nece rayon onun nezaretine verilib. Biskek protokolu imzalanana qeder isleyib. O protokola etiraz formasi olaraq numayiskarane formada PA ni terk edib. Heqiqet budur. Sehv ediremse hormdtli professorun ozunden buna aydinliq getirmesini xahis edirem. Hormetle Ilyas.

Elmar Mehdiyev 2019-07-09 14:18:02

Əvvəla "Azpolitika"ya minnətdaram ki, vaxtaşırı Əbülhəsən müəllimin dəyərli yazıları ilə bizi tanış edir. Onu oxuduqca insanda bir coşqu, pozitiv ruhlanma. xoş ovqat yaranır. Mənə elə gəlir ki, ilahi bir gücün dəstəyi olmadan belə oxunaqlı, dərin məntiqli, maraqlı və əhəmiyyətli məqalələr yazmaq qeyri-mümkündür. İlahi, görünür, Əbülhəsən müəllimi seçib ki, düzgün olanı söyləsin, qaranlıqlara işıq salsın, yol göstərsin. Allah xalqımızı, dövlətimizi, dəyərli nadir şəxsiyyətlərimizi qorusun!

Xalid 2019-07-09 14:18:02

Fəlsəfə elmləri doktoru çoxdur, əsil filosof isə az. Nə yaxşı ki, bu millətin Əbülhəsən müəllim kimi aydınları var. Professor, bu yazı həm də müasir ideologiya və ideologiyasızlığın problemləri ilə bağlı yazım üçün qiymətli məxəzdir. Var olun ki, düşündürürsünüz.

барон 2019-07-09 14:18:02

idealistlərin ALLAH,müsəlman haqqında dedikləri heçbir anlama gəlmir,yazının başqa hissəsində isə qorxaqlıq və qul təfəkkürü çılpaq şəkildə görünür.Alimlər nadanları tez tanıyırlar

TARİX 2019-07-09 14:18:02

ƏBÜLHƏSƏN MÜƏLLİM COX SAĞ OLUN CİDDİ MƏSƏLƏLƏRƏ TOXUNMUSUNUZ.BU İDEOLOGİYANIN HAZIRLANIB XALQIN DÜZ İSTİQAMƏTDƏ YETİŞMƏSİ ÜCÜN ZİYALILARIMIZIN İRƏLİ DURMASI, ƏSİL VƏTANDAŞIN YETİŞDİRİLMƏSİ PROSESİNƏ BAŞLANILMALIDIR.ƏGƏR VARINI İTİRMİSƏNSƏ KƏDƏRLƏNMƏ,YENƏ ZƏHMƏTİNLƏ VARLANARSAN,YAXİNLARINI İTİRMİSƏNSƏ KƏDƏRLƏN,ANCAQ ONUNLA YAŞAMA,MƏNƏVİYYATINI İTİRMİSƏNSƏ HƏR ŞEYİNİ İTİRMİSƏN DEYİR MÜDRÜKLƏRİMİZ.İNKİŞAFIN OLMASI ÜCÜN İŞİ İŞ BİLƏNƏ,DÖVLƏTİNİ,VƏTƏNİNİ SEVƏNLƏRƏ VERMƏK ƏDALƏTLİ OLANLARI İRƏLİ ÇƏKMƏK LAZIMDIR.

Geber 2019-07-09 14:18:02

Məcburən deməliyəm ki , hörmətli professorun yazdiği məqalənin tezisləri xalq və oxucu kütləsi üçün prinsipial talemüəyyənedici əhəmiyyəti minimaldir bu tezislər hakimiyyəti və siyasəti yönəldən dar çərçivəli qrup üçündür və bu tezisləri açiq saçiq səsləndirən varsa . deməli bu tezislər adi çəkilən dar çəeçivədə olan qrup tərəfindən məqbul sayilmamişdir. Belıki adi çəkilən qrup hansi ölkədəoolursa olsun bu tipli elmi nəzəri praktik əhəmiyyətli bilğilərdən nəinki xəbərdardir hətta daha ğeniş şaxəli və mükəmməl praktik tətbiqi haqdada instruksiyalarla tanişdirlar. Əlbəttə ki , bizdə professorun yazdiqlari bəzi konsepsiyalar nəzərə çarpmasa da əslində praktikada tətbiq olunmasi mənim üçün aydin bir konseptdir. Bu konsept rəsmilər tərəfindən sözlə ifadə olunmasada yoxdur demək ? yalniz at ağ olmalidir bilğisini qara atin atdeyil olmasi kimi səhf salib bizdə at yoxdur kimi təsdiqə bənzər. Hər bir ailədə oturuşmuş firmada Banklarda , ölkədə də özünəməxsus konsept vardir . Var kortəbii modernə qədər var təkmilləşmiş modern , var canli bir konsept kar , var son final teatr :_ misal amerika siyasi səhnəsində 30-a yaxin prezident komandasi qismində daimi məşqdə və postanovkalarda olan teatral truppa mövcuddur . Bu teatr truppalari yalniz ifa üçündir nə etmək isə onlarliq deyildir . Onlar pampersdən Trampa qədər hazirliqli ideoloji avtomat koka kola rənğli insanlardir . Üzr istəyirəm heç şeytan da baş açmaz . Bundan da təkmili daha irihəcmli və məğlubedilməz :_ İran hakimiyyət dusturlari rusca "staropersidskiye strateqii " yalaridir Stalinin yaratdiği yeni insan " sovetiküs " iran fəlsəfi insan ideali ilə maqiq qəhrəman obrazinin "kaka zakalyalas Stal" farca "djivnimorda " cavanölənlər sektasinin ab havasi ilə yaradici canli heykəl :- elə hörmətli professor inkar etsədə belə özü djivnimorda ** "sovetikus " psixotipi kimi məğlubedilməz vulkanik beyin fəth etmə ambisiyali olan , mükəmməi _ insani yəni farsi rəhmani bir sistem haqda düşünmüş və bu sistemin qalibiyyətinə də şübhəsi hamida oldüğu kimi . məndədə yoxdur. Yəni ki Stalinin ğizlin niyyəti bu psixotip insanlarin çoxluğunu yaratmaqla eqoistlik və naqistlik instinktlərindən qiraqda yeni bir insan cəmiyyətini yaşatmaq idi . Çünkü Stalin köhnə insan növunun eybəcərliyi haqda aldadici illyuziyalari yox idi.

Türkün 2019-07-09 14:18:02

Doğrudanda ən ağır və çətin işlərdən biri olan düşünməyi və fikirləşməyi öyrədir bu yazı. Çox sağ olun Əbülhəsən müəllim

Hamlet Fetdayev 2019-07-09 14:18:02

bütün potensiallarını, intellekt və bacarıqlarını zəruri istiqamətdə səfərbər etmək işində vətənpərvər ziyalılar üçün vacib bir elmi məqalədir. Təşəkkür edrəm Hörmətli Əbülhəsən müəllim.

Adil 2019-07-09 14:18:02

Əbülhəsən Abbasov siyasi mövqeyi ziddiyyətli birisidir. AXC hakimiyyəti dövründə Prezident Aparatında işləyib. Heydər Əliyev hakimiyyətə gəldikdən sonra vəzifəsini "dondurduğunu" bildirərək işdən çıxıb. Yəni özü könüllü şəkildə. Sonradan başladı indiki hakimiyyət haqqında yazılar yazmağa. Təhlil edəndə də həmin yazlılarda hansısa rasional fikrə rast gəlmək mümkün də deyil.

Cavad həkim 2019-07-09 14:18:02

Hörmətli Əbülhəsən müəllim, çox sağ olun! Həqiqətən də, etiraf etməliyik, ölkəmizdə siyasət və idarəetmədə psixopatların və xişniklərin sayı çoxdur. Xalq bunu görür,ancaq öz içində təəssüflənməklə kifayətlənir, çünki harayına səs verən yoxdur. Siyasət meydanında olanların əksəriyyəti yalnız öz maraqları istiqamətində xalqdan sui-istifadə edirlər. Savadsız və hikkəli bu adamların xalqa bir xeyir verəcəklərinə inanmıram. Sizin dediklərinizə xalqımız qulaq assa, bu yolda çalışsa, bəlkə, bir müsbət nəticə olar

Bahadur 2019-07-09 14:18:02

Məmnunluğumu ifadə etməyə söz tapmıram,o qədər aktual,obyektiv,maraqlı yazıdır ki,adam, oxuduqca, oxumaq istəyir.Var olun dəyərli filosofomuz! Yaxşı olardı ki, Sizin fikirlər televiziya və radio kanallarından da səslənsin. Bu kanallardan yayımlanan mənasız,içi boş sozlərdən artıq xalq bezib.Eyni simaları nə qədər seyr etmək olar? "Azpolitika"ya da öz səmimi minnətdarlığımı bildirirəm ki, Sizin dəyərli fikirlərinizi işıqlandırır.

Elbrus 2019-07-09 14:18:02

Hörmətli professor Vyetnamda SSRİ ilə Amerika müharibə edib Bəyəm biz ermənilərlə müharibə edirik...

Ilyas esgerov 2019-07-09 14:18:02

Hormetli filosofumuz gozel ve deyerli misallarla milli ideologiyasizligin nece fesadlar getirdiyini gostermisdir. Ve bununla butun siyasilere dusunmek haqqi vermisdir.siyaset ve idareetme derin elmi yanasma teleb etdiyinden tesadufi siyasetcilerimiz papaqlarini qarsilarina qoyub ciddi fikirlesmeli ve dusunmelidirler:xalqima ve dovletime nece xeyir vere bilerem. Belke onda siyaset meydani " tesadufler"den azad olar.

Eibrus beye 2019-07-09 14:18:02

Bey ! Cox gozel dediniz. Bizim hakimiyyet ermenilerle muharibe etmir ki.......Bir suru memurlar var dovleti talamaqla mesquldur, muxalifet( heqiqi muxalifet nezerde tutulur) bu oqrulari ifsa etmekle, hakim dairelerse bu talanci memurlari mudafie etmek ucun xalqa---- Danisanlara ser ataraq Divan tutmaqla mesquldur! O ki, qaldi ermeniler? ....O qeder var dovlet yiqiblar ki, az qaliblar nerdivan qoyub Allahin yanina cixalar. Ne gozleri, ne de qarinlari Doyur! SOS...

Son yazılar


Новости

Обзор на Apple IPad PRO 2020

Слоган Apple для новых моделей iPad Pro 2020 года «Ваш следующий компьютер - это не компьютер». Это дерзкий способ справиться с напряжением, которое лежит в основе большинства покупок iPad Pro: они стоят столько же или больше, чем многие ноутбуки, но, возможно, не смогут заменить ваш ноутбук. 11-дюймовый iPad Pro стоит от 799 долларов, а 12,9-дюймовая модель - от 999 долларов, но в обоих случаях более реалистичная стоимость составляет, по крайней мере, пару сотен долларов: следует учитывать, что цена на хранилище выше обычной. 128 ГБ базовой памяти и цена корпуса клавиатуры. Покупатели iPad Pro быстро потратят столько же или больше, чем стоимость хорошего MacBook Air или даже MacBook Pro - отсюда и напряженность. К сожалению, вы не можете потратить лишние 299 или 349 долларов на новый чехол Magic Keyboard, который Apple анонсировал вместе с этими новыми iPad - они не поступят до мая. Brydge продает более традиционную насадку-раскладушку за 199 или 229 долларов. Интернет уже много лет спорит о том, сможет ли iPad заменить ваш ноутбук. И за эти годы Apple медленно заполняла пробелы в программном обеспечении, но не все из них. Я просто выложу свои карты и скажу, что да, iPad Pro - это компьютер,который работает не так, как вы привыкли, и иногда блокирует ваши усилия по достижению определенных задач. Если бы вы надеялись, что эти новые iPad разрешат эту напряженность, это не так. Я думаю, что более интересный вопрос заключается в том, что означает «профи» в контексте iPad. Настоящее напряжение не в iPad Pro и MacBook Air, а в iPad Pro и других iPad. Плюсы Отличный дисплей Быстро Поддержка трекпада Минусы Оплачивая LIDAR, вы не можете использовать ограничения iPadOS все еще теряют Нет наушников Итерация iPad Pro 2020 года, по сути, является незначительным ударом по сравнению с моделями 2018 года. Здесь действительно только три вещи, которые являются новыми: процессор, массив камер и микрофоны. О, есть также поддержка трекпада, о которой вы так много слышали, но она будет доступна для любого iPad, который поддерживает последнюю версию iPadOS. Аксессуар Magic Keyboard от Apple также пока не доступен для тестирования. Это одна из причин, по-моему, настоящая напряженность с другими iPad. Поддержка трекпада может быть самой важной функцией iPad в этом году - я говорю, что даже не знаю, что Apple запланировала на Всемирную конференцию разработчиков только для цифровых технологий. Но поскольку он распространяется на все iPad, он вряд ли станет отличительной чертой этого iPad Pro.Возможно, Magic Keyboard изменит это исчисление, но, скорее всего, будет множество вариантов трекпада для менее дорогих iPad. Например, Apple уже сотрудничает с Logitech на трекпаде для различных 10,5-дюймовых моделей iPad. В любом случае, яркая сторона iPad Pro, которая так мало меняется по сравнению с предыдущим поколением, состоит в том, что есть множество вещей, о которых вам не нужно беспокоиться. Экран по-прежнему красивый, четкий и у него точные цвета. Качество аппаратного обеспечения всеё ещё на высшем уровне, но вне корпуса я всеё ещё чувствую, что в этом есть что-то немного антисептическое. Батарея работает целый день для меня - хотя теперь, когда я использую ее на работе в течение полного рабочего дня, восемь-десять часов, которые я могу вытащить из зарядки, действительно обходятся мне всего один день вместо того, чтобы не беспокоиться об этом несколько. Все еще есть только один порт USB-C, неудобно расположенный сбоку, но его функциональные возможности менее заблокированы, чем это было до iPadOS. И я все еще собираюсь указать на отсутствие разъема для наушников, потому что это больше боли, чем на телефонах. Я постоянно пользуюсь обычными наушниками на своем ноутбуке из-за их надежности: никаких задержек и неловких помех настройкам Bluetooth в начале звонка Zoom, пока ваши коллеги терпеливо ждут. Давайте рассмотрим новое, начиная с процессора. Как ни странно, Apple не использует чип того же поколения, что вы найдете на iPhone 11 Pro. Вместо этого это A12Z Bionic, шаг вперед по сравнению с A12X Bionic, найденным в iPad Pro 2018 года. «Z» ничего не означает (Apple говорит, что это просто «больше, чем X»), но это означает, что в этом году GPU увеличена до 8 ядер. Apple утверждает, что это должно помочь с играми, работающими на частоте 120 Гц, рендерингом 4K в приложениях для редактирования видео и улучшенной производительностью AR. Я уверен, что это все правда, но я не уверен, что большинство владельцев iPad Pro когда-либо заметят разницу в скорости. Этот iPad чувствует себя очень, очень быстро, как и мой iPad Pro 2018 года. Потенциально можно привести аргумент о запасе мощности процессора и его перспективах на будущее, но не особенно сильный. Для полноты картины отмечу, что в тесте вычислений на GPU Geekbench 5 Pro новый 12,9-дюймовый iPad Pro набрал 9981, а мой 2018-дюймовый - 9138 (тесты CPU были примерно такими же). Что эта разница в 800 значит для вас? Наверное, ничего. Для меня ключевой момент в том, что если вы не знаете точно, к какому болевому моменту относится этот процессор, вам не следует обновляться только для него. Самое большое изменение - новая система камер. Вы не можете пропустить это. Выступ камеры на задней панели iPad Pro теперь представляет собой большой старый квадрат с двумя обычными датчиками камеры и новым датчиком LIDAR. Мы вернемся к этому датчику LIDAR через минуту. Apple установила 12-мегапиксельный основной широкий датчик с диафрагмой f / 1.8, который делает хорошие фотографии, но не в состоянии соответствовать характеристикам iPhone 11 Pro при слабом освещении. Новинкой этого года является сверхширокий 10-мегапиксельный сенсор с f / 2,4 и углом обзора 125 градусов. Как и для всех сверхширокоугольных сенсоров, смысл в этом доставляет больше удовольствия, чем дополнительное четкое качество изображения. Я в команде «все в порядке, чтобы делать фотографии и видео с вашим iPad», но контекст имеет значение.Я думаю, что это более логично, чем то, что вы могли бы использовать в студии для конкретных целей, а не на местах (или, и я не могу особо подчеркнуть, что вы никогда не должны делать этого на концерте). «Студийный» контекст также относится к микрофонам, которые Apple также называет «студийным» качеством. Они довольно хороши, но, возможно, не достаточно хороши, чтобы использовать их для профессионального подкаста. IPad Pro может снимать видео в формате 4K со скоростью 24, 30 или 60 кадров в секунду и в сочетании с этими микрофонами, я думаю, цель состоит в том, чтобы предоставить кинематографистам интересный набор опций для съемки и редактирования «все в одном». Если бы Apple продала версию этого iPad Pro с посредственной камерой на задней панели и без изменений камеры, я бы купил эту версию в одно мгновение, особенно если она будет стоить немного дешевле. Для меня важнее камера для селфи, потому что я использую iPad Pro в качестве рабочего компьютера, и это именно та камера, указывающая на мое лицо для видеозвонков. Он может делать 7-мегапиксельные фотографии и снимать видео 1080p. Это намного лучше, чем камера на любом MacBook с точки зрения качества, и намного хуже, чем на любом MacBook с точки зрения размещения. Я не знаю, почему Apple сохраняет свое странное наследие, когда датчики FaceID и селфи-камера помещаются на «верх» iPad Pro, когда он находится в портретном положении. Возможно, это последний след желания Apple сохранить iPad Pro в качестве «первого планшета», но я и все, кого я знаю, в основном используют iPad в ландшафтном режиме в чехле для клавиатуры. Это означает, что камера находится в стороне, поэтому ваши глаза всегда смотрят в сторону. Apple добавила некоторые эффекты дополненной реальности для исправления вашего взгляда в FaceTime, но это не помогает в работе конференц-связи. Пока я в курсе, другая проблема с использованием iPad Pro для конференц-связи заключается в том, что в iPadOS Apple не позволяет приложениям использовать камеру, если они не активны на переднем плане. Это приятно с точки зрения душевного спокойствия, но абсолютно ужасно для видеоконференций. Правда заключается в том, что людям нужно открывать другие приложения, когда они находятся на вызове, и достаточно просто вытащить окно слайдера, чтобы проверить сообщение, чтобы выключить камеру iPad во время вызова Zoom. В результате ваша камера постоянно выключается и снова включается. IPad Pro - идеальная машина, чтобы заставить ваших коллег думать, что вы их игнорируете. Если на iPad Pro 2020 есть одна особенность аппаратного обеспечения, то это датчик LIDAR. Он использует лазеры для почти мгновенного определения глубины и создания пространственной карты комнаты. И каждый раз, когда технический продукт использует лазеры, компания, которая делает это, не может ничего поделать, потому что лазеры все еще кажутся футуристическими. Поэтому Apple утверждает, что «работает на уровне фотонов и на наносекундных скоростях». Да, так работает свет. В любом случае, причина включения LIDAR в радикально более быстрой и точной дополненной реальности. И это действительно работает - но это только основа для большого опыта AR, а не гарантия, что они придут. Он улучшает некоторые текущие приложения бесплатно, но пока нет сторонних приложений, которые бы в полной мере использовали его. (Здесь я должен сообщить, что моя жена работает на Oculus, которая делает продукты виртуальной реальности.) Главное преимущество приложений AR сразу же заключается в том, что LIDAR может почти мгновенно отобразить поверхности в комнате. Вместо того, чтобы размахивать iPad, пока камеры не распознают объекты, LIDAR просто измеряет их напрямую. Эта пространственная карта также более точна - поэтому приложение Measure, например, может отображать линейку, когда вы приближаетесь к измеренной линии. Другое непосредственное преимущество, которое вы получаете, - это то, что называется «окклюзия». Вот когда что-то попадает между вашим iPad и виртуальным объектом, который вы положили на пол, на стол или что-то еще. Если кто-то встает между вами и виртуальным стулом, и стул частично не скрыт, это разрушает иллюзию. iPad LiDAR тест IPad Pro 2020 года с LIDAR может скрывать такие объекты, как эта фигурка мальчика-барабанщика, довольно далеко позади людей. Это довольно хорошо с другими млекопитающими, тоже. Еще один тест iPad на LiDAR Без LIDAR iPad 2018 года иногда изо всех сил пытался получить правильную окклюзию, когда кто-то выходит на сцену AR. Старые айпады и айфоны могут вызывать окклюзию у людей, но они не могут делать это с произвольными объектами. «ЛИДАР» означает, что этот iPad Pro может, хотя он и не способен нарисовать совершенно четкую линию. Разработчики должны получить эти преимущества «бесплатно», но для выполнения более сложных задач потребуется специальное кодирование. Сегодня Apple выпускает эти API для разработчиков, но потребуется некоторое время, прежде чем приложения смогут ими воспользоваться. Если и когда они это сделают, они смогут использовать более продвинутую пространственную карту, чтобы надеть свои виртуальные американские горки или подставки для журнальных столиков. Предполагается, что новые API Apple смогут более точно идентифицировать такие объекты, как стулья, окна, столы и т. Д. Они также позволяют размещать виртуальные объекты в любом месте на карте, а не только на плоских поверхностях. Короче говоря, LIDAR на iPad Pro выглядит довольно продвинутым, но создан для будущего программного обеспечения, которое еще не пришло. Помимо предметов интерьера, некоторых покупок и некоторых игр, также неясно, существует ли реальный спрос на все эти технологии. Наиболее распространенное использование AR сейчас - это лицевые фильтры, и LIDAR пока что мало для этого делает. Я ознакомился с iPadOS в октябре прошлого года, и большая часть того, что я сказал тогда, стоит сегодня. Готовность Apple добавить много сложностей в ОС для опытных пользователей ... добавила много сложностей. Просто не так просто и интуитивно научиться делать все, просто используя его. Вот как я выразился тогда: Начать использовать его легче, чем любой другой компьютер в истории. Но когда вы начинаете пытаться получить от iPad те же самые возможности, которые вы ожидаете от высококлассного ноутбука, эти кривые хоккейные палки. Добавление поддержки трекпада не сильно меняет эту динамику, хотя значительно облегчает работу с текстом. Теперь мне понятно, почему Apple изменила способ работы курсора и выделения текста в iPadOS: он был разработан с мышью или трекпадом. НИКАКИХ ЛЮБИМЧИКОВ С КЛАВИАТУРОЙ С ДОПОЛНИТЕЛЬНЫМИ КЛАВИАТУРАМИ, ДОСТУПНЫМИ НА ЗАПУСКЕ Я могу сказать гораздо больше о поддержке трекпада на iPad, но вот короткая версия: я думаю, что Apple подошла как можно ближе к этому. Прокрутка кажется естественной, и то, как курсор мыши меняет форму в соответствии с кнопками, поначалу странно, но, думаю, мне это нравится.Тем не менее, есть некоторая интуитивная странность в том, что вы перемещаете курсор вверх к краю экрана, чтобы вызвать док, центр уведомлений и приложения Slide Over. Подробнее о трекпаде я расскажу в следующей статье. В целях данного обзора (и в отсутствие будущей Magic Keyboard) необходимо знать, что каждый iPad, который может быть обновлен до последней версии iPadOS, получает эту функцию, поэтому он не является отличительным признаком для iPad Pro. iPadOS также немного менее глючит сейчас, чем это было при запуске, но время от времени все еще возникают проблемы. На этой неделе это был текстовый фокус с помощью Smart Keyboard. Иногда мне нужно полностью принудительно выйти из приложения и перезапустить его, чтобы набрать его. Поскольку на этой неделе я использовал iPad Pro, я продолжал возвращаться к этому датчику LIDAR. Не использовать, но как концепцию. Это мощный и интересный датчик, а полный контроль Apple над программным и аппаратным обеспечением означает, что он «просто работает» для улучшения существующих приложений. Но, несмотря на всю свою мощь, я не уверен, что многие пользователи смогут воспользоваться этим - это дополнительная вещь, которую они могут даже не использовать. И это история iPad Pro вкратце, не так ли? Линейка iPad Pro всегда отличалась невероятно мощным и красивым аппаратным обеспечением вместе с программным обеспечением, которое изо всех сил пыталось использовать его в своих интересах. Я начал этот обзор, говоря о напряженности между iPad. Суть этой напряженности в том, что для большинства людей iPad Pro является излишним. Если вы не совсем уверены в том, что вы собираетесь делать с этими камерами, этим LIDAR или более быстрым процессором, скорее всего, вас одинаково обслужат гораздо более дешевый iPad Air или даже базовый iPad. Ни один из этих iPad не так хорош с аппаратной точки зрения. Но если вам не нужна дополнительная мощность, сэкономить сотни долларов - это тоже хорошо. Каждое интеллектуальное устройство теперь требует, чтобы вы согласились с рядом условий и положений, прежде чем вы сможете его использовать - контракты, которые на самом деле никто не читает. Мы не можем прочитать и проанализировать каждое из этих соглашений. Но мы начнем подсчитывать, сколько раз вам нужно нажать «согласиться» на использование устройств, когда мы их просматриваем, так как это соглашения, которые большинство людей не читают и определенно не могут договариваться.Так же, как iPhone, чтобы использовать iPad Pro, вы должны согласиться: Соглашение об условиях обслуживания Apple, которое вы можете отправить вам по электронной почте Гарантийное соглашение Apple, которое вы можете отправить вам по электронной почте Эти соглашения не подлежат обсуждению, и вы не можете использовать телефон вообще, если вы не согласны с ними. IPad Pro также предлагает настроить Apple Cash и Apple Pay при настройке, что также означает, что вы должны согласиться: Соглашение Apple Cash, в котором указано, что услуги фактически предоставляются Green Dot Bank и Apple Payments, Inc, и далее состоит из следующих соглашений: Условия использования Apple Cash Договор об электронных коммуникациях Политика конфиденциальности банка Green Dot Условия прямых платежей Уведомление о конфиденциальности прямых платежей Apple Payments, Inc, лицензия Если вы добавили кредитную карту в Apple Pay, вы должны согласиться: Условия от вашего поставщика кредитных карт, которые не имеют возможности по электронной почте Итоговый итог: два обязательных соглашения, шесть дополнительных соглашений для Apple Cash и одно дополнительное соглашение для Apple Pay.

Обзор на :Samsung Galaxy S20

За последние несколько лет Samsung добилась чего-то уникального в мире Android: она последовательно выпускала отличный флагманский телефон без огромных недостатков. Большинство людей, которые покупают телефон Galaxy S, знают, чего ожидать. Так что в самом реальном смысле самой важной задачей Samsung с S20 было убедиться, что он не испортит хорошие вещи. Я рад сообщить, что S20 доставляет мало сюрпризов,что делает его еще более вероятным, что вы пропустите его. Это было бы ошибкой. Конечно, будут и другие Android-телефоны, которые соответствуют или превосходят Galaxy S20 по любому количеству показателей или спецификаций. Но я уверен, что мало кто — возможно, никто-будет соответствовать общему опыту. Galaxy S-это телефон Android по умолчанию по какой-то причине. К сожалению, базовая цена по умолчанию в этом году выросла: $999,99 за Galaxy S20 и $1199,99 за версию Plus с большим экраном. Я подозреваю, что большая часть этих затрат сводится к включению 5G, от которого мало кто действительно выиграет. Galaxy S20 и S20 plus у большего брата, Galaxy S20 ультра. Когда я рассматривал этот телефон в прошлом месяце, я обнаружил, что Samsung переоценил себя, пытаясь сделать слишком много. Обычные телефоны S20 пытаются делать меньше, поэтому я думаю, что в конечном итоге они добиваются большего. Наш обзор Samsung GALAXY S20 8,5 ИЗ 10 Плюсы Высокая частота обновления экрана Хорошее время автономной работы Отличная посадка и отделка Минусы 5G не стоит дополнительных затрат Камеры перекрывают гладкие лица Обновления программного обеспечения гарантируются только в течение двух лет Купить за $999.99 от Samsung купить за $999.99 от AT&T Наш обзор Samsung GALAXY S20 PLUS РЕЗУЛЬТАТ ПОРОГЕ 8,5 ИЗ 10 ОБОРУДОВАНИЕ Одна из главных причин, по которой Вы можете принять S20 как должное, заключается в том, что он выглядит так похоже на другие последние телефоны Galaxy S. Там же изогнутое стекло на задней панели, та же металлическая рейка по краям и тот же почти безрамочный экран с крошечным дыроколом для селфи-камеры. Samsung Samsung последовала примеру Apple и Google, отодвинув модуль камеры в сторону, позволив ему стать большим и квадратным, хотя Samsung-это прямоугольник. Более тонкое (и желанное) отличие от предыдущих телефонов Galaxy заключается в том, что экран немного менее изогнут с левой и правой сторон. В целом, я думаю, что нет другого телефона Android, который поднялся бы до такого уровня качества сборки. Он просто чувствует себя как хороший объект в любом размере. Вообще-то я предпочитаю его айфону во многих отношениях. Например, обычный Galaxy S20 всего лишь немного уже обычного iPhone 11 Pro, поэтому он чувствует себя более комфортно в руке. Кроме того, вы можете получить маленький в розовом цвете. Получение такого массивного экрана без надрезов означает, что у Samsung нет функции безопасной разблокировки лица. Вместо этого под экраном находится ультразвуковой датчик отпечатков пальцев. Я признаю, что это немного медленнее, чем другие методы разблокировки, но это не настолько медленно, чтобы действительно беспокоить меня. Я обнаружил, что мне потребовалось всего несколько дней, чтобы восстановить мышечную память и поставить большой палец в нужное место. Samsung отказалась от гнезда для наушников в этом году, что примечательно, потому что он все еще был точкой продажи Galaxy S10. К счастью, он оставляет возможность расширить хранилище с помощью карты microSD, что важно, потому что меньший Galaxy S20 поставляется только с одним вариантом хранения: 128 ГБ. Это слишком мало для телефона за тысячу долларов, но это лучше, чем то, что вы получаете на iPhone 11 Pro. Получение 512 ГБ памяти на S20 Plus стоит $ 1349,99. На самом деле все эти детали являются de rigueur для Samsung: высокое качество аппаратного обеспечения, более высокая цена, чем у конкурентов Android. Но есть три вещи, которые заслуживают внимания на S20: новые камеры, скорость 5G и возможность установить частоту обновления 120 Гц на экране. Розовый: Galaxy S20, Черный: Galaxy S0 Плюс, Серый: Galaxy S20 Ультра. КАМЕРА Давайте начнем с камеры. Если вы видели обзор Galaxy S20 Ultra, вас “лечили " длинной, сложной экзегезой о большой ставке Samsung на высокие мегапиксельные сенсоры и о том, как эта ставка на самом деле не окупилась. К счастью, обычные Galaxy S20 и S20 Plus используют гораздо более традиционный подход. Они могут быть менее амбициозными, но, по крайней мере, более предсказуемыми. Основной датчик камеры-это простой 12-мегапиксельный датчик, хотя он, по-видимому, на 28 процентов больше, чем основной датчик на прошлогоднем Galaxy S10. Я верю в это, хотя бы потому, что S20 удивительно хорошо работает в очень тусклом свете. Широкоугольный датчик также имеет 12 мегапикселей, а селфи-камера-10 мегапикселей. Все довольно стандартные вещи. Телеобъектив, однако, 64-мегапиксельный. Как и в случае с Ultra, Samsung использует эти дополнительные мегапиксели для улучшения возможностей масштабирования. На самом деле, это основной способ работы Зума: обрезка на этом более крупном датчике, чтобы вы все еще могли получать 12-мегапиксельные изображения из него. Поле зрения на телеобъективе достаточно близко к широкоугольному, чтобы вы могли использовать его для обычных 64-мегапиксельных фотографий, Если вы так склонны. Я думаю, что Galaxy S20 и S20 Plus делают отличные фотографии, но есть некоторые предостережения, о которых следует знать. Каждая камера смартфона имеет "внешний вид", то есть ее программное обеспечение самоуверенно относится к тому, как следует настраивать изображения. Внешний вид Samsung заключается в том, чтобы разогреть баланс белого, осветлить тени, когда это возможно, и сгладить лица. Мне не нравится этот взгляд, и сглаживание лица, в частности, является решеткой — не потому, что оно размазывает детали, а потому, что его невозможно отключить, когда вы находитесь в обычном автоматическом режиме. Существует также режим” Bixby scene detection", который ухудшает ситуацию так же часто,как и улучшает ее. К счастью, я думаю, что поскольку S20 имеет обычную 12-мегапиксельную камеру вместо 108-мегапиксельного сенсора, он имеет тенденцию быть немного менее агрессивным при выполнении всего вышеперечисленного. Это все еще внешний вид Samsung, но он выполнен более грамотно, чем на Ultra. Однако если вы потратите полсекунды на переключение в профессиональный режим (или просто отключите фильтры красоты на селфи-камере), подавляющее большинство этих проблем исчезнет. Даже со всеми ISO и балансом белого и другими настройками камеры, установленными на " авто” в режиме Pro, камера просто выплевывает более нейтральную и детализированную фотографию. Агрессивное сглаживание лица происходит и в портрете. Galaxy S20 Plus портретный режим. Его традиционный 12-мегапиксельный сенсор имеет большую фокальную плоскость, чем ультра. Galaxy 20 portrait, который так же способен к портрету без датчика глубины Plus. В принципе, если бы Samsung вышла из своего собственного пути, эта камера была бы серьезным соперником, чтобы взять на себя как iPhone 11 Pro, так и Pixel 4 для регулярных снимков. Однако в нынешнем виде он не дотягивает до этих телефонов. Тем не менее, я скажу, что мне нравится S20 в целом лучше, чем Pixel 4, потому что Samsung предлагает широкоугольный объектив и имеет лучшее видео. Я также был жесток к S20 Ultra, потому что ему было трудно поймать фокус. У меня вообще не было такой проблемы с S20. Возможно, это потому, что обычные S20 и S20 Plus имеют более традиционный датчик с более традиционным двухпиксельным автофокусом. Это особенно заметно в видео, где охота за фокусом может быть очень раздражающей. В целом, я думаю, что Samsung по-прежнему лидирует в Android-пакете, когда речь заходит о качестве видео, но он уступает iPhone. Сравнение масштаба. У S20 и S20 Plus нет причудливого сложенного объектива Ultra с его призмами и зеркалами, но Samsung все еще говорит, что вы можете получить “без потерь” зум до 3x, и это дает вам возможность увеличить масштаб до 100x. все это работает в основном за счет обрезки на этом большом 64-мегапиксельном сенсоре. Результаты в порядке, но недостаточно хороши, чтобы купить телефон для этого. Я думаю, что примерно в 3 или 4 раза он превосходит как Pixel, так и iPhone 11 Pro, но все три довольно сильно ломаются. Экстремальных условиях низкой освещенности. Galaxy S20 слева, Pixel 4 справа Наконец, если вы думали, что хотите купить Galaxy S20 Plus, потому что у него есть датчик “глубины зрения” во время полета, не беспокойтесь. Я обнаружил, что это не помогло Galaxy S20 Plus делать лучшие портретные фотографии. Оба телефона объединены примерно одинаково, то есть они выглядят довольно искусственными для меня, но иногда вы можете получить что-то особенное. 5G, ПРОИЗВОДИТЕЛЬНОСТЬ И ПРОГРАММНОЕ ОБЕСПЕЧЕНИЕ Galaxy S20 и S20 Plus - это первые мейнстрим-телефоны 5G, и этот факт является огромной частью их маркетингового толчка. К сожалению, операторы, на которых мне приходится тестировать в районе залива, - T-Mobile и Verizon-пока не предлагают здесь услугу 5G. Даже если вы живете в зоне 5G для вашего оператора, я далеко не уверен, что дополнительные расходы, которые 5G добавляет к телефону, того стоят. На самом деле, учитывая, как быстро телефоны Samsung дисконтируются, если этот телефон вас интересует, возможно, стоит подождать, пока цена продажи переключится на него. Следует иметь в виду, что только более крупные Galaxy S20 Plus и Ultra поддерживают mmWave-версию 5G, которая работает только в том случае, если вы находитесь в двух шагах от вышки сотовой связи и имеете прямой обзор. Это намного быстрее, но я все еще думаю об этом как о демонстрации технологии на углу улицы, а не о реальной потребительской технологии. Слева направо: S20 Ultra, S20 Plus и S20. Одна из причин, по которой Вы должны рассмотреть S20 Plus — помимо большего экрана — это большая батарея. Это 4500 мАч по сравнению с меньшими 4000 мАч S20. Я в основном тестировал меньший, чтобы получить своего рода наихудший сценарий, и худший случай есть... очень здорово. Хотя я не был на 5G, у меня действительно была высасывающая батарею частота обновления экрана 120 Гц, и я мог без проблем пережить полный день умеренного или интенсивного использования. Мое экранное время регулярно превышало пять часов. Мой коллега Бреннан протестировал большую модель Plus и получил еще лучшие результаты. Единственный Android-телефон, который работает быстрее, чем Galaxy S20, - это, вероятно, Galaxy S20 Ultra. Все они оснащены новейшим процессором Qualcomm Snapdragon 865 и большим количеством оперативной памяти. Samsung Samsung я прокомментировал программное обеспечение Samsung в обзоре Ultra, но здесь стоит повторить: Samsung теряет некоторую сдержанность, которую она когда-то имела, когда дело доходит до нагромождения запутанных функций. Я не хочу осуждать попытки любой компании построить экосистему услуг в эпоху почти монополий от Google, Apple и Microsoft, но экосистема Samsung не велика. Слишком много функций совместимы только с другими телефонами Galaxy, в то время как другие — особенно Bixby — в лучшем случае не очень хороши. Я отключил многие функции Samsung, в том числе почти бессмысленно “Samsung ежедневная” раздел на главном экране. Плюсом всех этих функций является то, что вы можете настроить множество вещей в соответствии со своими предпочтениями. Android и Samsung достаточно открыты, чтобы позволить вещам, которые никогда не будут летать на iPhone. Например, я использую приложение sideActions для переназначения длительного нажатия кнопки питания из Bixy в Google Assistant. Представьте себе, что вы можете добавить что-то для Siri на iPhone. Вполне вероятно, что Samsung будет вечно колебаться на этом маятнике между раздуванием программного обеспечения и очисткой. S20 еще не раздулся, но я вижу, в каком направлении движется маятник. К счастью, основа интерфейса One UI от Samsung по-прежнему велика. Однако его будущее омрачено тем фактом, что Samsung возьмет на себя обязательство предоставить только два основных обновления ОС Android. Это проблема для всех телефонов на Android, но особенно вопиющая с телефонами, которые стоят более тысячи долларов. ЛУЧШИЙ ЭКРАН Я сохранил то, что, вероятно, является моей любимой функцией на Galaxy S20 и S20 Plus напоследок: экран — в частности, возможность переключить его на частоту обновления 120 Гц, что вдвое превышает нормальную частоту. Это означает, что анимация и прокрутка становятся намного более плавными. Реализация Samsung просто блокирует экран на эту более быструю частоту обновления, в то время как другие реализации пытаются варьировать ее в зависимости от определенных сигналов. Идеально Samsung Samsung сделал бы то же самое, но это, вероятно, та вещь, которая требует значительных программных усилий и, честно говоря, будет лучше обрабатываться Android, чем Samsung. К счастью, как я уже отмечал выше, переключения на 120 Гц было недостаточно, чтобы убить батарею за один день, поэтому подход Samsung работает. Возможно, в попытке сэкономить заряд батареи S20 действительно резко снижает разрешение экрана с максимального, когда вы устанавливаете частоту обновления до 120 Гц. Я почти не заметила разницы, да и ты, скорее всего, тоже. Даже если вы это сделаете, компромисс стоит того. Экраны с высокой частотой обновления следует ожидать на любом телефоне, который стоит более тысячи долларов с этого момента. Они настолько хороши. Помимо частоты обновления, экран великолепен. Он большой, яркий и яркий на обоих размерах телефона. Я установил настройку цвета на "естественный“, потому что режим по умолчанию” яркий" заставлял цвета выглядеть перенасыщенными и странными. Смартфон Samsung Galaxy S20 Plus SamsungSamsung решил назвать этот телефон "Galaxy S20" вместо Galaxy S11. Было ли это потому, что он не хотел быть номером за iPhone 12, который, предположительно, появится позже в этом году? Знаки, очевидно, указывают на то, что да, но Samsung утверждает, что она выбрала это название, потому что хотела сигнализировать, что S20-это начало нового поколения телефонов. Есть две причины, по которым Samsung считает, что может сделать это заявление: 5G и новая система камер. Но я все еще думаю, что 5G-это стирка прямо сейчас; это не то, что нужно искать. Что касается системы камер, то в то время как ультра-версия этого телефона пробует много нового, обычные S20 и S20 Plus являются фундаментально эволюционными обновлениями того, что Samsung сделала с S10. Я купил и использовал Galaxy S10, и поэтому у меня есть довольно прочная система отсчета для S20. Несмотря на заявления Samsung, он действительно больше похож на S11: солидное улучшение по сравнению с прошлым годом, но не “новое поколение” телефонов. Кроме того, в нем слишком много наследия Samsung по ограничению обновлений программного обеспечения, чтобы быть началом чего-то действительно нового. Но, как я уже говорил, не принимайте серьезные улучшения как должное. Это лучший полный пакет Android-телефона, доступный прямо сейчас, и высокая планка для остальных телефонов Android 2020 года. S11, S20-Samsung может называть это как угодно. Согласитесь продолжить: SAMSUNG GALAXY S20 Каждое интеллектуальное устройство теперь требует, чтобы вы согласились с рядом условий, прежде чем вы сможете использовать его — контракты, которые никто на самом деле не читает. Мы не можем прочитать и проанализировать каждое из этих соглашений. Но мы начали точно подсчитывать, сколько раз вы должны нажать "согласен", чтобы использовать устройства, когда мы их просматриваем, поскольку это соглашения, которые большинство людей не читают и определенно не могут вести переговоры. Чтобы использовать Samsung Galaxy S20, вы должны согласиться: Лицензионное Соглашение С Конечным Пользователем Политика конфиденциальности Samsung Условия предоставления услуг Google (включая политику конфиденциальности) Условия предоставления услуг Google Play Существует множество факультативных соглашений. Если вы используете версию для конкретного носителя, их будет больше. Вот лишь некоторые из них: Samsung “связывает информацию " и отправляет диагностические данные Резервное копирование Google Диска, геолокационные службы, сканирование W-Fi, диагностические данные Автоматическая установка (в том числе от Google, Samsung и вашего оператора связи) Bixby privacy police (требуется для использования Bixby), а также дополнительные опции для Bixby, такие как персонализированный контент, доступ к данным и просмотр аудиозаписи Могут быть и другие. Например, у меня уже была учетная запись Samsung, поэтому мне не нужно было соглашаться на дополнительные условия для этого. Приложение Samsung погода также имеет свою собственную политику конфиденциальности, которая может включать обмен информацией с weather.com. Окончательный итог: есть четыре обязательных соглашения и около восьми необязательных, с которыми, как я ожидаю, большинство пользователей захотят согласиться. Источник: https://www.theverge.com/2020/3/11/21172039/samsung-galaxy-s20-plus-review-camera-5g-screen-android