MƏNİM GÖZƏL TÜRKİYƏM

Mirzə Yusif, Publisist-şair, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü 

Bütün dünya bilir ki,

Sənin bayrağın enməz!

Bağrını min dərd sarsın,

Türk sarsılar, əyilməz!

Ey əziz qardaş ölkə,

Mənim gözəl Türkiyəm!

Sənə göz dəydi, nədi?!

Bəlkə kimsə söyləyə

Bu nə tale, nə bəxtdi?!

Allah özü qorusun

Səni bu imtahandan,

Zəlzələlər, tufanlar

Qoy əl çəksin yaxandan.

Axı, dünənə kimi

Dünya səni anırdı.

Görüb xoş növrağını,

Sevib xoş məramını

Qoynuna can atırdı.

Səfalı yaylaqların,

Çölün çəmənin, bağın,

Dənizlərin, çayların

Aləmə "Gəl!" deyirdi.

Bütün xalqlar, millətlər

Səni cənnət bilirdi.

Nə oldu birdən -birə

Fələyin çərxi çöndü?!

Canım- gözüm Türkiyə

Bir gecənin içində

Qorxunc kabusa döndü?!

Bu bəla hardan gəldi,

Bu külək hardan əsdi?!

Yer yerindən oynadı,

Gözəl evlər, binalar,

Yerin dibinə çökdü.

Xoşbəxt yurdlar, yuvalar

Xarabalîğa döndü.

Vallah, belə qor olmaz,

Türkün bəxti kor olmaz!

Gözlərim qan ağlayır

Bu halını görüncə,

Mənim gözəl Türkiyəm!

Sənə qıcanan dişlər,

Sənə uzanan dillər,

Xain əllər, xəbislər,

Daha kimlər, kimsələr

Hələ az imiş, sanki--

Bir dərd də...heçdən gəldi,

Göydən, ya yerdən gəldi?!

Mənim gözəl Türkiyəm,

Dost qəlbi kövrək olar.

Səni məyus görəndə

Ürək alışar, yanar.

Eşit, gözəl Türkiyəm,

Sənin dərdin--dərdimiz,

Kədərin --kədərimiz.

Hər dəqiqə, hər bir an

Yanındayıq sənin biz.

İnşallah, tez sağalar

Yaraların, Türkiyə!

Sənin başın sağ olsun,

Qoy yaşasın, var olsun

Bu dostluq, bu qardaşlıq:

Azərbaycan --Türkiyə!