Mirzə Yusif

Azadlıq prospektinin beş addımlığında oluram. Hər dəfə "yanan bina"nın yanından keçəndə xəyalən o dəhşətli dünənimizə qayıdıram...

Hava bürkü,

can-xəstə.

Fikir

fikirin üstə.

Ürəyimdə

sözüm çox,

Kəlmələrim

canüstə.

...O qara tüstü ki var,

Bizim binadı,

yanır.

Daşa-divara nə var?!-

Körpə balalar

yanır!!!

Yanır...

atam, anam yanır,

bacım, qardaşım yanır,

dilim, dodağım yanır...

Ğörən,

fələk bilirmi,

Odlar diyarım yanır?!

Yanır...

diləklər yanır,

güllər, çiçəklər yanır.

Yerdə

sevən-sevilən,

Göydə

mələklər yanır.

Ehey-y-y-y!..

Bu evin bəxti qara,

Astarı-ağ, üzü-qara...

Heç yanmadıq halına,

Çəkdi özünü dara...